To Tom Clancy’s The Division ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια που λάβαμε ως αρθρογράφοι της ομάδας του Alt-tab. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους τίτλους που κληθήκαμε να ελέγξουμε και να συντάξουμε την γνώμη μας μέσω του αντίστοιχου άρθρου. Και γι’αυτό χαίρομαι ιδιαίτερα μιας και ενώ στην αρχή ήταν ένα παιχνίδι που δεν είχε πάρα πολλά να προσφέρει, η αγάπη της Ubisoft και της κοινότητας του κατάφεραν να το διατηρήσουν ‘γεμάτο’ για χρόνια μετά την αρχική κυκλοφορία του και εν τέλει να το κάνουν έναν αξιόλογο και διασκεδαστικό τίτλο.

Πριν από έναν χρόνο, η ανακοίνωση του Tom Clancy’s The Division 2 μας έπιασε απροετοίμαστους μιας και κανείς δεν περίμενε δεύτερο τίτλο στην σειρά. Η αρχική ανακοίνωση και προβολή του gameplay trailer μας έδωσε ‘vibes’ της αντίστοιχης του πρώτου παιχνιδιού και μας γέμισε ανησυχίες για το τι θα δούμε με την φαινομενικά σύντομη κυκλοφορία του. Φαίνεται όμως πως η Ubisoft βρίσκεται σε έναν πολύ καλό δρόμο μιας και οι καλές νέες κυκλοφορίες σε συνδυασμό με την συνεχόμενη υποστήριξη των παιχνιδιών
της την επανέφεραν στο προσκήνιο ως μια από τις καλές ομάδες ανάπτυξης σε σχέση με άλλες μεγάλες εταιρείες που συνεχίζουν να απογοητεύουν.

Το Tom Clancy’s The Division 2 λαμβάνει χώρα 7 μήνες μετά τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού. Βρισκόμαστε στην Ουάσινγκτον, σε μια περίοδο πολέμου μεταξύ απλών κατοίκων και διάφορων οργανώσεων που προσπαθούν να λάβουν τον έλεγχο της πόλης. Ως μέλη της Division, μιας εκλεκτής ομάδας πρακτόρων που λειτουργούν ως η τελευταία γραμμή άμυνας, καλούμαστε να προστατεύσουμε τους κατοίκους και να επαναφέρουμε την τάξη στις γειτονιές της πόλης χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα όπλα και ικανότητες.

Αυτή την φορά θα αντιμετωπίσουμε τους True Sons, μια ομάδα παραστρατιωτικών πολέμαρχων που χρησιμοποιούν την στρατιωτική τους εμπειρία και την συντριπτική δύναμη πυρός που έχουν για να κυριαρχήσουν και να επεκτείνουν την επικράτειά τους. Από την άλλη, έχουμε τους Hyenas, μια συμμορία ευκαιριακών επιδρομέων που κλέβουν και καταστρέφουν ότι βρουν στερώντας πολυτιμους πόρους από τους εχθρούς τους. Οι Outcasts, ως επιζώντες μιας αναγκαστικής καραντίνας, ορκίζονται εκδίκηση ενάντια σε εκείνους που τους στέρησαν την ελευθερία αλλά και στην κοινωνία που επέτρεψε αυτή την μεταχείριση. Τέλος, η Black Tusk είναι η πιο δυνατή, οργανωμένη, και μεγαλύτερη οργάνωση που θα αντιμετωπίσουμε. Πρόκειται για μια μυστική ιδιωτική στρατιωτική οργάνωση που λειτουργεί σε μια άγνωστη αντζέντα και θα αποδειχθεί η μεγαλύτερη απειλή εως τώρα.

Περνώντας στο κομμάτι του gameplay, θα ξεκινήσουμε με μια πρώτη, θετική παρατήρηση. Είτε παίξουμε με χειριστήριο είτε με ποντίκι και πληκτρολόγιο, η εμπειρία είναι το ίδιο ευχάριστη, και νιώθουμε την σταθερότητα και την ακρίβεια κινήσεων. Φαίνεται πόσο καλή δουλειά έχει πέσει στο παιχνίδι, και δη σε ένα 3D Action Shooter δεν θα έπρεπε να είναι διαφορετικά. Ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι, που προσωπικά ήταν και αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα, είναι η ακρίβεια στα hitboxes, δηλαδή τα σημεία στα οποία το παιχνίδι αναγνωρίζει που έχουμε χτυπήσει (ή χτυπηθεί). Για παράδειγμα, αν ρίξουμε σε στο κεφάλι ενός εχθρού, βλέπουμε τη διαφορά της ζημιάς σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.

Όσο για το «bullet sponging» που είχαμε στο πρώτο παιχνίδι, αυτό αντιμετωπίζεται με το νέο σύστημα προστασίας στους εχθρούς μας καθώς οι Elite και Legendary εχθροί μας φέρουν κομμάτια πανοπλίας που πρέπει πρώτα να σπάσουμε για να χτυπήσουμε τους πόντους ζωής τους. Κάθε μέρος του σώματος έχει διαφορετικό κομμάτι πανοπλίας που σπάει ξεχωριστά οπότε πρέπει να προσέχουμε που θα εστιάσουμε. Αυτό το στοιχείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού στο τέλος κάθε βασικής ή side αποστολής, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα mini boss fight.

Κάθε τύπος όπλου, έχει διαφορετικό βάρος και τρόπο παιχνιδιού κάτι που μας βοηθά να βρούμε μια ισορροπία στο loadout μας και στην στρατηγική που θα σκαρφιστούμε για να προσεγγίσουμε κάθε κατάσταση. Το κάθε όπλο «κλωτσάει» διαφορετικά, δίνοντας έτσι έναν ακόμα πόντο στον ρεαλισμό αλλά και την δυσκολία του παιχνιδιού.

Ο κατεστραμμένος κόσμος της Ουάσινγκτον είναι παραδόξως ένα χάρμα οφθαλμών. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό που έχει πετύχει η Ubisoft. Με την μόδα των τελευταίων χρόνων να είναι όλο και περισσότερα open-world παιχνίδια που ισχυρίζονται πως έχουν τον μεγαλύτερο χάρτη από κάθε άλλη προσθήκη στο εκάστοτε franchise, με το που μπαίνουμε στον χάρτη του The Division 2 συναντάμε ένα τεράστιο και εξερευνήσιμο άδειο τοπίο, γεμάτο σκουπίδια, εγκαταλελειμμένα οχήματα και έπιπλα, και αυτοσχέδια οχυρά, αλλά και φυτά και άγρια ζώα που συνθέτουν μια πίστη μεταποκαλυπτική πόλη που έχει χτυπηθεί από κάποια θανατηφόρα ασθένεια.

Κάθε γωνία στην πόλη περιέχει απειλές και εχθρούς, ικανούς να σε «στείλουν αδιάβαστο» από την πρώτη στιγμή που θα σε αντικρύσουν. Η προσοχή μας και το πόσο καλά χρησιμοποιούμε τα διάσπαρτα καλύμματα των δρόμων για προστασία θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην επιβίωση μας. Φυσικά, δεν λείπουν και τα μνημεία, μεγαλοπρεπή κτίσματα ενός ‘παλιού’ κόσμου που έχουν σκοπό να μας δώσουν περισσότερες πληροφορίες για την χώρα αλλά και ένα respawn point.

Στο The Division 2 ελέγχουμε έναν ακόμα πράκτορα της οργάνωσης. Αυτή τη φορά έχουμε ακόμα περισσότερες επιλογές για το ποια θα είναι η εμφάνιση του μέσω του λεπτομερούς Character Creation. Ο χαρακτήρας μας έχει διαφορετική εμφάνιση από αυτό που θυμόμαστε και πλέον μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε αρσενικό και θηλυκό τύπο σώματος μαζί με διαφορά χαρακτηριστικά προσώπου και sliders για να τα αλλάξουμε αισθητά.

Καθώς προχωράμε στο παιχνίδι και αναλαμβάνουμε Main και Side Missions, μαζεύουμε αντικείμενα και έπαθλα από εχθρούς που σκοτώνουμε, αλλά και rewards από Loot Chests στο τέλος κάθε αποστολής. Αυτά τα loot συνήθως είναι είτε εξοπλισμός για αύξηση της άμυνας μας και μεταβολή των βασικών στατιστικών, είτε weapons. Τα όπλα ποικίλουν από assault rifles, σε shotguns, sub machine guns, vectors κλπ. Μπορούμε να έχουμε όσα όπλα θέλουμε μαζί μας, εφόσον βρισκόμαστε στο επιτρεπτό όριο των inventory slots. Το ίδιο ισχυεί και για τα armors. Ωστόσο, προς το endgame κομμάτι του παιχνιδιού, το τι θα κουβαλάμε πάνω μας εξαρτάται τόσο από τα set που θα έχουμε δημιουργήσει, την σπανιότητα ή τα χαρακτηριστικά του όπλου, αλλά και το Specialization που θα επιλέξουμε – αφού φτάνοντας στο Level 30 θα κλιθούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε 3 ξεχωριστά Specialization που φέρουν διαφορετικό στυλ παιχνιδιού.

Δεν μένουμε μόνο στο πως θα βρούμε νέο εξοπλισμό, αλλά και πως θα τον μοντάρουμε για να επιβιώσουμε στον αφιλόξενο κόσμο του The Division 2. Ξοδεύοντας SHD Points, που αποκτούμε έπειτα από τα περισσότερα missions, ή απλά εξερευνώντας τους τομείς του χάρτη, έχουμε την δυνατότητα να τα ξεκλειδώσουμε Perks για τις νέες ικανότητες (όπως το Drone ή τα ανανεωμένα Seeker Mines) ή πιο απλά, ξεκλειδώνουμε mods και attachments, όπως τα Red Dot Sight, περισσότερη χωρητικότητα σε σφαίρες και άλλα passive skills. Επίσης, κάθε όπλο που έχουμε στην κατοχή μας, έχει και έναν βαθμό σπανιότητας, ο οποίος όσο υψηλότερος είναι, τόσο επηρεάζονται και τα extra στατιστικά που μας προσφέρει. Αυτά μπορεί να έχουν να κάνουν με μεγαλύτερη πιθανότητα για critical hit, μέχρι και απλή αύξηση στους πόντους ζωής μας.

Ένα ακόμα δυνατό στοιχείο του The Division 2 είναι το multiplayer κομμάτι, το οποίο σίγουρα θα μας τραβήξει. Σε κάθε main mission, που συνήθως αποτελούν και τα πιο δύσκολα του παιχνιδιού, το The Division 2 μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ένα group από 4 παίκτες για να την αντιμετωπίσουμε. Οπότε πάμε στην επιλογή Matchmaking, όπου μας τοποθετεί σε μια ομάδα από ίδιου επιπέδου συμπαίκτες. Στα Side Missions μπορούμε επίσης να παίξουμε με συμπαίκτες, αλλά πρέπει να τους έχουμε βάλει στο group μας από κάποιο safe house, και να αποφασίσουν αυτοί αν θέλουν να κάνουν την αποστολή μαζί μας. Το πιο σημαντικό παρακλάδι του multiplayer όμως είναι τα Dark Zones.

Στα Dark Zones, οι PvPvE ζώνες που ξεκλειδώνονται έπειτα από μερικά Main Missions (και μέσω του αντίστοιχου NPC που στρατολογούμε), μπορούμε να έρθουμε αντιμέτωποι με άλλους Agents σε έναν μολυσμένο, επικίνδυνο και άκρως τροποποιημένο χάρτη, αλλά και με μεγαλύτερες προκλήσεις με στόχο καλύτερο εξοπλισμό και χρήματα. Οι ζώνες αυτές επιστρέφουν ανανεωμένες και αντιμετωπίζονται ως ένα διαφορετικό κομμάτι από την βασική εξερεύνηση, με αποτέλεσμα να μπορούμε να ασχοληθούμε ξεχωριστά, και να αφιερώσουμε επίσης πολλές ώρες. Σε αυτά θα αναζητήσουμε εξαιρετικά σπάνιο loot, το οποίο θα πρέπει να το διεκδικήσουμε από πανίσχυρους εχθρούς, όπως και από άλλους παίκτες που έχουν μπει στην ίδια διαδικασία με εμάς.

Για όσους δεν θυμούνται, οι Dark Zones είναι δύσβατα και απαιτητικά σημεία στα οποία μπορούμε να αναζητήσουμε καλύτερα έπαλθα και high-level loot, και να κυνηγήσουμε άλλους παίκτες αν αυτοί έχουν την διάκριση του ‘Rogue Agent’. Πολλά από τα αντικείμενα που θα βρούμε είναι μολυσμένα, οπότε πρέπει να πάμε στο Extraction Point ώστε να τα στείλουμε στην βάση μας για την εξουδετέρωση του ιού.

Οι Dark Zones είναι τρεις και βρίσκονται στην Ανατολική, Δυτική και Νότια μεριά του χάρτη. Κάθε μια από αυτές έχει διαφορετικό επίπεδο δυσκολίας και μέγεθος, στοιχείο που μας προετοιμάζει για μεγάλες μάχες ή πιο απαιτητικές σειράξεις.

Για να μπορέσουμε να τις ξεκλειδώσουμε θα πρέπει να έχουμε φτάσει στο 10ο επίπεδο δύναμης, και να έχουμε αναβαθμίσει το ‘The Theater Settlement’ στο επίπεδο τρία. Αφού τις ξεκλειδώσουμε θα πρέπει να ολοκληρώσουμε μερικά Tutorial Missions πριν ‘βουτήξουμε’ πιο βαθιά στις περιοχές.

Η μεγαλύτερη αλλαγή των Dark Zones έχει να κάνει στον τρόπο που καταλογίζονται τα στατιστικά μας. Μέσα στις περισσότερες από αυτές, τα όπλα και ο εξοπλισμός μας θα ‘κανονικοποιηθεί’ μετατρέποντας τις μάχες σε παιχνίδια επιβίωσης και ικανοτήτων παρά τύχης και δύναμης. Τα στατιστικά μας θα σταθεροποιηθούν μέσα σε ένα συγκεκριμένο εύρος ώστε να υπάρχει δίκαιη μεταχείριση προς όλους τους παίκτες.

Τέλος, αφού φτάσουμε στο Endgame, μια από τις τρεις ζώνες θα βρίσκονται σε κατάσταση ‘Occupied’. Κατά την διάρκειά της όλοι οι κανόνες αφαιρούνται με αποτέλεσμα τα Rogue status να μην υπάρχουν, να μην έχουμε πλήρη πρόσβαση στο Notification System, και τo Friendly Fire να ενεργοποιείται αυτόματα.

Στον τομέα των γραφικών έχει γίνει μια απίστευτη δουλειά στην απεικόνιση μιας post-apocalyptic κοινωνίας, και συγκεκριμένα μιας από τις πιο γνωστές και κεντρικές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ουάσινγκτον. Με το που πατήσουμε το πόδι μας στο περιβάλλον, γινόμαστε ένα με το μέρος, δεχόμαστε ότι το περιβάλλον είναι επικίνδυνο και αφιλόξενο, και οι απειλές από κάθε γωνιά της πόλης δεν μας επιτρέπουν να κινηθούμε τελείως ελεύθερα. Η επιλογή των χρωμάτων είναι καταπληκτική, και ζωντανεύει τον κόσμο γύρω μας. Η Ουάσινγκτον είναι πλέον ένα μέρος που χρειάζεται την επιστροφή της τάξης και της ασφάλειας. Φυσικά, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε τα βελτιωμένα γραφικά χρειαζόμαστε ένα αρκετά δυνατό σύστημα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα μπορέσουμε να παίξουμε αν βρισκόμαστε στην πιο ‘μέτρια’ κλίμακα.

Σε ένα σύστημα mid-high range (GTX 1060 3GB + I5 4690K + 8 RAM), το The Division 2 τρέχει ικανοποιητικά στις υψηλές ρυθμίσεις, μα με ρυθμίσεις όπως σκιές, βαθμό ευκρίνειας κλπ, θα δούμε μεγάλη απαίτηση ελεύθερης μνήμης για να υπάρχει σταθερότητα. Η απόδοση μας όμως, την στιγμή που γράφεται αυτό το review, έχει να κάνει περισσότερο με το online κομμάτι. Παρατηρήθηκε πως σε αρκετές περιπτώσεις που δημιουργήσαμε ένα group για να αντιμετωπίσουμε κάποια αποστολή, είχαμε και ένα ενοχλητικό lag και αρκετά frame skips. Το optimization είναι αισθητά καλύτερο από εκείνο του πρώτου παιχνιδιού και οι υπάρχουσες ρυθμίσεις θα μας επιτρέψουν να ρυθμίσουμε την εμπειρία μας έτσι ώστε να εντοπίσουμε…….. Γενικότερα, θα χρειαστούμε αδιαμφισβήτητα ένα αρκετά δυνατό σύστημα για να χτυπήσουμε το επιθυμητό «60άρι» στα καρέ μας.

Εν κατακλείδι, αν θέλουμε να καταπιαστούμε με κάποιο ‘Looter Shooter’ και είμαστε ανοιχτοί σε προκλήσεις, τότε το The Division 2 είναι η καλύτερη επιλογή αυτήν την στιγμή. Μετά την απογοήτευση του Anthem, η επιστροφή σε ένα γνώριμο περιβάλλον μας παρηγορεί και μας δίνει αυτό που ψάχνουμε. Πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο παιχνίδι, με έμφαση τόσο στην ιστορία και το στήσιμο του κόσμου, όσο και στο gameplay, το endgame και, εν τέλει, το multiplayer. Ακόμα μεγαλύτερη διασκέδαση είναι εγγυημένη αν έχουμε φίλους που να έχουν ήδη στην κατοχή τους το παιχνίδι, ή ψάχνονται και οι ίδιοι για μια νέα multiplayer εμπειρία με μπόλικο challenge.

To Tom Clancy’s The Division 2 κυκλοφορεί για PS4, Xbox One και PC στην τιμή των 59,99€.

Σημείωση: Η βαθμολογία αντικατροπτίζει αρκετά gameplay στοιχεία, την απόδοση, το περιεχόμενο και την διάρκεια του παιχνιδιού στους υπολογιστές. Ως Live Service Game, ο κόσμος του The Division 2 αναμένεται να αλλάζει και να εμπλουτίζεται διαρκώς, με αυτό να σημαίνει πως δεν θα είνα το ίδιο παιχνίδι μελλοντικά.

Ευχαριστούμε την Ubisoft και την CD Media GR για την παροχή του Review Code.

Tom Clancy's The Division 2 - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ8
GAMEPLAY8.5
ΓΡΑΦΙΚΑ9
ΜΟΥΣΙΚΗ7.5
ΑΠΟΔΟΣΗ8
ΔΙΑΡΚΕΙΑ8.5
8.5Πολύ καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0