To Steam Early Access έχει αναδείξει κατά καιρούς πολλά μικρά διαμαντάκια που ‘στολίζουν’ την συλλογή του υπολογιστή μας, ή ακόμα και τις οικιακές μας κονσόλες. Δεν είναι λίγα τα indie παιχνίδια που βρήκαν τον δρόμο τους για κονσόλες όπως το PS4 ή το Nintendo Switch, καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να βρουν μεγαλύτερη αναγνώριση και να γίνουν επιτυχίες για ακόμα περισσότερους παίκτες.

Τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες εταιρείες ανάπτυξης έχουν δημιουργήσει Trading Card Spin-offs από τα καλύτερα παιχνίδια τους όπως αυτά του Hearthstone (World of Warcraft), Elder Scrolls Legends και φυσικά, το Gwent του The Witcher 3. Όταν λοιπόν, ανακοινώθηκε το Slay The Spire δεν έδειξα ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και δεν θεωρώ τον εαυτό μου λάτρη των TCGs (Trading Card Games) – εκτός αν εξαιρέσουμε το Pokemon TCG του Game Boy ή το Yu-Gi-Oh του Advance. Βλέποντας όμως, όλο και περισσότερους φίλους μου να δαπανούν ώρες ατελείωτες στα μπουντρούμια του Spire, η περιέργειά μου αυξήθηκε αρκετά.

Το Slay the Spire είναι ένας τίτλος από την Mega Crit Games, μιας σχετικά νέας ομάδας ανάπτυξης, και αποτελεί το πρώτο εγχείρημά της στον χώρο της βιομηχανίας. Μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο πρόγραμμα του Steam, ο τίτλος κυκλοφόρησε προσφέροντας ένα δυναμικό roguelike gameplay. Συνδυάζοντας παράλληλα το Dungeon-Crawlng με το Deck-building οι παίκτες καλούνται να εξερευνήσουν έναν ψηλό πύργο γεμάτο τέρατα και κρυφά δωμάτια και να φτάσουν στην κορυφή του για να αντιμετωπίσουν τρομακτικούς και δυνατούς εχθρούς. Οι μηχανισμοί του θεωρούνται ευνόητοι και άμεσα προσβάσιμοι, ιδιαίτερα από όσους γνωρίζουν από παιχνίδια καρτών ή dungeon crawlers.

Από την αρχή θα αισθανθούμε μια οικειότητα με τον κόσμο και το gameplay. Επιλέγουμε ανάμεσα σε τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες – τον Ironclad, Silent ή Defect – με τον πρώτο να είναι άμεσα διαθέσιμος και τους υπόλοιπους να ξεκλειδώνονται σταδιακά όσο προχωράμε. Κάθε ένας από αυτούς τους πολεμιστές έχει ιδιαίτερες ικανότητες, relics, και κάρτες που μας επιτρέπουν να δημιουργούμε διαφορετικά builds κάθε φορά, βασισμένα πάντα στις δυνάμεις τους.

Ο χάρτης κάθε πύργου είναι διαφορετικός και αποτυπώνεται ως σημειώσεις σε ένα κομμάτι χαρτί. Πολλές φορές έχουμε την επιλογή της διαδρομής μας, και σχεδόν πάντα ξέρουμε σε τι θα μας οδηγήσει ο δρόμος μας. Υπάρχουν και τα κρυφά ή μυστικά δωμάτια που θα μας οδηγήσουν σε δωμάτια θησαυρών ή πωλητές καρτών και φίλτρων, ενώ στα κλασσικά έχουμε εχθρούς, τυχαία γεγονότα, και αφεντικά.

Εκεί που άλλα παιχνίδια βασίζονται κυρίως στην τύχη για να μας κάνουν την ζωή δύσκολη ή εύκολη, το Slay the Spire κρατάει την ισορροπία. Ήδη από το πρώτο λεπτό λαμβάνουμε όσες πληροφορίες θα χρειαστούμε για να προχωρήσουμε και να φτάσουμε στο τέλος. Κάθε κάρτα έχει καθαρές περιγραφές, ο χάρτης περιέχει tooltips και στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τους κινδύνους, ενώ κατά την διάρκεια της μάχης ενημερωνόμαστε για τις κινήσεις που θα κάνουν οι εχθροί μας πριν το τέλος του γύρου μας. Αυτό μας επιτρέπει να οργανώσουμε την επίθεσή μας, να βάλουμε γύρω μας ασπίδες, και να κινηθούμε έξυπνα ώστε να φτάσουμε στο τέλος.

Οι μάχες αποτελούν ένα υβρίδιο παιχνιδιού καρτών με ένα τυπικό σύστημα μάχης κλασσικών RPG. Στον γύρο μας λαμβάνουμε πέντε διαφορετικές κάρτες από το Deck μας και έχουμε ορισμένους πόντους που μπορούμε να ‘χαλάσουμε’ για να κινηθούμε. Κάθε κάρτα με την σειρά της, χρειάζεται πόντους για να χρησιμοποιηθεί, και χωρίζονται είτε σε επιθετικές, είτε σε αμυντικές, είτε σε κάρτες παθητικών ικανοτήτων. Το να γνωρίζουμε πότε μπορούμε να επιτεθούμε ή να αμυνθούμε είναι το «κλειδί» για να νικήσουμε στις μάχες, και δημιουργεί μια εθιστική ατμόσφαιρα όσο παίζουμε.

Το Deck μας έχει πολύ λίγες κάρτες στην αρχή. Κερδοφόρες μάχες και αγορές από τους αντίστοιχους merchants θα εμπλουτίσουν την τράπουλά μας προσφέροντας παράλληλα και περισσότερες εναλλακτικές. Φυσικά, οι Elite Enemies δίνουν μαζί με νέες κάρτες και relics, αντικείμενα που αλλάζουν στατιστικά ή δίνουν buffs και debuffs που μένουν μαζί μας μέχρι και το τέλος της διαδρομής μας.

Καθώς επιλέγουμε ποια διαδρομή θα ακολουθήσουμε θα συναντήσουμε μια πληθώρα από τρομακτικά τέρατα, φανατικούς, και φύλακες αρχαίων θησαυρών. Η επιλογή αυτή είναι αρκετά σημαντική καθώς όσο περισσότερες μάχες ολοκληρώνουμε άλλες τόσες κάρτες θα λάβουμε, όμως υπάρχει η περίπτωση να χάσουμε relics και φίλτρα που θα μας βοηθήσουν στην πορεία. Συγκεκριμένα, οι Elite εχθροί ενδέχεται να μας αντεμείψουν με σπάνια relics που απαιτούν κάποιο (μόνιμο) αντίτιμο για να τα αποκτύσουμε. Ωστόσο, οι αρνητικές επιπτώσεις ορισμένων αποφάσεων μπορούν να ανατραπούν στα Camps και Bonfires που βρίσκουμε στην διαδρομή. Συνήθως επιλέγουμε ανάμεσα στην μόνιμη αύξηση της υγείας μας ενώ από την άλλη μπορούμε να ενισχύσουμε την δύναμη κάποιας κάρτας.

Οι προσπάθειές μας ολοκληρώνονται μετά την ανάβαση τριών διαφορετικών πύργων. Μπορεί στην πλειοψηφία τους οι διαδρομές να φαίνονται ίδιες, αυτό όμως αλλάζει ανάλογα με την επιλογή που θα κάνουμε στους πολεμιστές μας. Ο Ironclad είναι ένας βασικός πολεμιστής που ισορροπεί την επίθεση με την άμυνα. Από την άλλη, ο Silent ενδείκνυται για ένα πιο στρατηγικό στυλ παιχνιδιού μέσω Sneak Attacks και ύπουλων χτυπημάτων με μαχαίρια και δηλητήριο. O Defect είναι ο δυνατότερος και ο πιο δύσκολος πολεμιστής καθώς χρησιμοποιεί μηχανικές και μαγικές δυνάμεις για να μάχεται. Η τράπουλα που θα φτιάξουμε διαμορφώνει το στυλ του κάθε χαρακτήρα και μας επιτρέπει να δοκιμάζουμε την δημιουργικότητα και την κρίση μας.

Αν πρέπει να επαινέσουμε κάτι από το Slay the Spire είναι το ελκυστικό χειροποίητο Artstyle του. Τα περιβάλλοντα, οι εχθροί, και οι χαρακτήρες μας είναι σχεδιασμένοι στο χέρι, αλλά χαρακτηρίζονται από περιορισμένες κινήσεις. Ακόμα και κατά την διάρκεια της επίθεσης, η οπτική επιβεβαίωση έρχεται στην μορφή μιας απλής εμπρόσθιας κίνησης ανεξάρτητα από την κάρτα που θα ρίξουμε στο τραπέζι. Αν έπρεπε να παρομοιάσουμε το στυλ με κάποιο άλλο γνωστσό παιχνίδι θα λέγαμε πως είναι μια μίξη από Darkest Dungeon και SteamWorld Series με μια ιδέα από τον κόσμο του H.P. Lovecraft.

Αυτό που δεν περίμενα ποτέ είναι πως θα πέσω στην παγίδα του εθισμού (για άλλη μια φορά). Το περιεχόμενο του παιχνιδιού είναι αρκετό για να μας κρατήσει απασχολημένους μια ολόκληρη μέρα και πάντα θα υπάρχουν νέες κάρτες ή relics για να ξεκλειδώσουμε. Παρόλο που οι εχθροί είναι συγκεκριμένοι και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα θα τους δούμε όλους, το replayability προέρχεται από τις διαφορετικές τράπουλες που μπορούμε να φτιάξουμε και τον τρόπο που μπορεί να καταλήξει ένα run. Πέρα απο το βασικό campaign, υπάρχει ένα Daily Challenge mode που εναλλάσει τα modifiers, καθώς και ένα custom mode όπου μπορούμε να φτιάξουμε ένα run ανάλογα τις δικές μας απαιτήσεις. Τέλος, το Ascension mode είναι ένα διαφορετικό New Game+ αλλά είναι αρκετά δύσκολο απ’ότι τα βασικά modes.

To Slay The Spire είναι ένα από τα καλύτερα Roguelike Card RPGs για όλα τα συστήματα. Είναι ισορροπημένο, γεμάτο διαφορετικά σενάρια και τράπουλες για να δοκιμάσουμε, και φαίνεται πως ωφελήθηκε αρκετά από την παραμονή του στο Steam Early Access. Το σύστημα μάχης είναι εθιστικό, και η πληθώρα καρτών σε συνδυασμό με τους χαρακτήρες μπορούν να μας προσφέρουν ατελείωτες ώρες παιχνιδιού. Η προσπάθεια να δημιουργήσουμε παντοδύναμες τράπουλες για να αντιμετωπίσουμε εχθρούς διαφορετικών δυνάμεων μπορεί να μας οδηγήσει σε εκρηκτικούς συνδυασμούς. Τέλος, τα tooltips και η δυνατότητα προβολής σημαντικών πληροφοριών πριν, κατά την διάρκεια, και μετά από τις μάχες θα μας βοηθήσουν ιδιαίτερα στην άνοδό μας.

Το Slay the Spire είναι διαθέσιμο στο Steam και στο Nintendo eShop στην τιμή των 19,99€.

Ευχαριστούμε το Humble Bundle για την παροχή του Review Code.


Slay the Spire - Review
GAMEPLAY9
ΓΡΑΦΙΚΑ8
ΑΠΟΔΟΣΗ8.5
ΔΙΑΡΚΕΙΑ9
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ8.5
REPLAYABILITY9
9Πάρα πολύ καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0