Επιτέλους ήρθε το καλοκαίρι και βρήκαμε όλοι λίγο παραπάνω καιρό να παίξουμε κανά-δύο παιχνίδια παραπάνω. Αναπόφευκτα όμως κάποια στιγμή όλοι μας βρεθήκαμε να παίζουμε ένα άσχημο παιχνίδι και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η τάση αυτή αυξάνεται με τα πιο προσιτά εργαλεία παραγωγής παιχνιδιών. Εάν είσαι ιδιαίτερα άτυχος όπως εγώ, θα βρεθείς να παίζεις το RWBY: Grimm Eclipse, ένα από τα χειρότερα παιχνίδια που έχω παίξει φέτος. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αλλά εάν έχετε διαβάσει το review μου για το We Are The Dwarves, πιστεύω θα βρείτε πολλά κοινά με αυτό και ας πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά παιχνίδια. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως για να φτιάξεις ένα σωστό παιχνίδι απαιτούνται πάρα πολλές γνώσεις, χρόνος, υπομονή και πολλά άλλα, που δεν θα αναφέρω εδώ για λόγους συντομίας (μπορείτε να διαβάσετε ένα παλαιότερο αφιέρωμά μου εδώ). Από ότι φαίνεται οι δημιουργοί αυτού του παιχνιδιού δεν είχαν λάβει υπόψη τους τα περισσότερα από αυτά προτού ξεκινήσουν την παραγωγή αυτού του παιχνιδιού.

Ας ξεκινήσουμε με μερικές γενικές πληροφορίες για το παιχνίδι. Το RWBY: Grimm Eclipse είναι ένα Online, 4 Player Co-op (υπάρχει και το single player σαν επιλογή) Hack and slash παιχνίδι βασισμένο σε μία animated σειρά στο Youtube με το όνομα RWBY, η οποία φαίνεται να είναι και ιδιαίτερα δημοφιλής. Επειδή δεν άντεξα να δω και την σειρά πάνω από πέντε λεπτά, δεν μπορώ να σας πω πολλά για την όλη ιστορία στην οποία βασίζεται το παιχνίδι. Επομένως, όταν θα αναφέρομαι στην ιστορία, θα εννοώ αυτή που υπάρχει στο παιχνίδι, όση και να είναι αυτή. Το παιχνίδι ξεκίνησε ως Early Access προϊόν και κυκλοφόρησε στις 5 Ιουλίου 2016 ως πλήρες τίτλο λαμβάνοντας ανάμεικτες κριτικές. Προσωπικά βρίσκω το παιχνίδι στην καλύτερη πολύ κακό σε όλους τους τομείς που μπορώ να σκεφτώ και παρακάτω έχω καταγράψει τους λόγους γιατί πιστεύω κάτι τέτοιο.

Τα καλά (ειρωνικά πάντα) πράγματα ξεκινούν ακόμα και από το κεντρικό μενού. Στην περίπτωση που επιλέξεις ένα από τα δύο modes του παιχνιδιού και αλλάξεις γνώμη, δεν μπορείς να πας πίσω. Θα πρέπει να επιλέξεις χαρακτήρα, να περιμένεις όλο το επίπεδο να κάνει load, να περιμένεις να συνδεθεί το παιχνίδι με τον server (εάν επέλεξες online multiplayer) και μετά να μπεις στο pause menu και να βγεις πάλι στο κεντρικό. Μπορεί να είναι κάτι πολύ μικρής σημασίας αλλά και τις 2 φορές που το έπαθα με εκνεύρισε απίστευτα, ειδικά άμα σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα πράγματα δεν λείπουν από πολύ χειρότερα indie παιχνίδια μικρότερων ομάδων ανάπτυξης. Συνεχίζοντας, κατά την είσοδό μας σε ένα επίπεδο, θα μας δοθεί η επιλογή να διαλέξουμε ανάμεσα σε 4 θηλυκούς χαρακτήρες, οι οποίες έχουν ελάχιστα διαφορετικές κινήσεις. Όταν με το καλό μπούμε στο πρώτο επίπεδο, θα παρατηρήσουμε την ολοκληρωτική έλλειψη οποιουδήποτε είδους tutorial. Θα υπέθετε κανείς ότι ένα hack and slash παιχνίδι οφείλει να έχει έστω ένα βασικό tutorial. Αλλά όχι φίλες και φίλοι. Στην περίπτωση του RWBY θα πρέπει να ανοίξετε το pause menu, να πάτε στο help και να διαβάσετε τι κάνει το κάθε κουμπί. Με την πάροδο του χρόνου ανακάλυψα ότι ο κάθε χαρακτήρας έχει διαφορετικά combo κινήσεων, πράγμα το οποίο δεν αναφέρεται πουθενά και το παιχνίδι υποθέτει ότι θα διαλύσεις το χειριστήριο ή το πληκτρολόγιό σου για να βγάλεις άκρη. Το μόνο καλό της υπόθεσης εδώ είναι ότι οι χειρισμοί είναι σχετικά απλοί και εύκολα προσβάσιμοι και για gamepad καθώς και για πληκτρολόγιο και ποντίκι. Επίσης, σημειώστε πως δεν μας δίνεται η επιλογή παραμετροποίησης των χειρισμών πέρα των default.

Ας δούμε λίγο το ίδιο το παιχνίδι όταν περάσουμε το κεντρικό μενού και μάθουμε τους βασικούς χειρισμούς μόνοι μας. Εδώ το μόνο θετικό που μπορώ να βρω είναι τα ομαλά animations των διάφορων κινήσεων και οι συνδέσεις μεταξύ τους. Ο μηχανισμός της μάχης είναι σχετικά απλός και μετά από μερικές ώρες καταντάει βαρετός και ανούσιος. Οι εχθροί επιτίθενται μετά από ένα συγκεκριμένο αμετάβλητο χρονικό διάστημα και ακολουθούν στην πλειοψηφία τους το ίδιο μοτίβο. Η ποικιλία των αντιπάλων είναι πολύ μικρή και τα ελάχιστα bosses δεν παρουσιάζουν καμία παραπάνω δυσκολία εκτός από το μεγαλύτερο Health Bar τους. Αξιοπερίεργο είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι εχθροί μπορούν με 2 χτυπήματα να σας κατεβάσουν όλη τη μπάρα της ζωής σας, η οποία ποτέ δεν πέφτει στο 0 κατευθείαν για κάποιο λόγο. Στην περίπτωση που είστε ένα βήμα από τον θάνατο, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να απομακρυνθείτε από τους εχθρούς για λίγα δευτερόλεπτα μέχρι η ζωή σας (aura) να γεμίσει «μαγικά».

Σε αυτό το σημείο οι developers θα πρέπει να είδαν το πόσο ρηχό είναι το gameplay του παιχνιδιού και απλά να πέταξαν ένα βασικό upgrade system στους χαρακτήρες. Ο κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του level, το οποίο ανεβαίνει σκοτώνοντας εχθρούς ή βρίσκοντας μερικά μετρημένα ειδικά αντικείμενα (artifacts) σε κάθε περιοχή. Όταν ένας χαρακτήρας ανεβεί level, θα σας δοθούν μερικοί πόντοι για να δυναμώσετε είτε κάποιες από τις κινήσεις του συγκεκριμένου χαρακτήρα είτε μερικά από τα ελάχιστα στατιστικά του. Το αστείο της υπόθεσης ει΄ναι ότι πουθενά αλλού δεν αναφέρεται το όνομα της κίνησης που πάτε να αναβαθμίσετε, επομένως το όλο leveling σύστημα προσφέρει μόνο περισσότερη σύγχυση και κανένα επιπλέον κίνητρο για να ανεβάσω το level του χαρακτήρα μου. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ σύντομα και στο multiplayer κομμάτι. Το εν λόγω μέρος του παιχνιδιού δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα κεφάλαια του story mode αλλά με περισσότερους (μέχρι 4) παίκτες και με ανάλογη δυσκολία. Σου φαίνεται έστω λίγο πιο ενδιαφέρον τώρα; Ε λοιπόν, αυτό που έχω να πω για το multiplayer είναι ότι δεν κατάφερα να τελειώσω ούτε ένα chapter λόγω των συνεχόμενων disconnects και των άκυρων crashes του παιχνιδιού όταν προσπαθούσε να συνδεθεί ξανά στον server ή όταν ο host έφευγε.

Σαν να μην έλειπαν όλα αυτά, ένα υποτιθέμενο δυνατό στοιχείο του παιχνιδιού ήταν η ιστορία του από την στιγμή που πλασάρεται ως βασισμένο σε μία πολύ διάσημη διαδικτυακή animated σειρά. Όπως ανέφερα στην αρχή, δεν γνωρίζω πολλά από την σειρά αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι δεν έχω συναντήσει παιχνίδι με χειρότερη ιστορία. Το μόνο που θα βρεθείτε να κάνετε σαν παίκτες είναι να περπατάτε από την μία περιοχή στην άλλη, να σκοτώνετε μερικά waves εχθρών και κατά καιρούς να πρέπει να κάνετε defend ένα μηχάνημα σκοτώνοντας ακόμα περισσότερα waves εχθρών. Η μοναδική εξιστόρηση που γίνεται είναι μέσω μικρών διαλόγων μεταξύ του χαρακτήρα και 1-2 «επιστημόνων» που ερευνούν ή ψάχνουν κάτι. Και για το κερασάκι στη τούρτα, το voice acting είναι απαράδεκτο και χωρίς χαρακτήρα.

Κλείνοντας, ας μιλήσουμε λίγο για τα γραφικά και τον ήχο. Οι περιοχές δείχνουν όμορφες με μια πρώτη ματιά αλλά μετά από λίγο φαίνονται πολύ άδειες και χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Από θέμα απόδοσης βέβαια, το παιχνίδι έχει πολύ μεγάλες απαιτήσεις χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Ακόμα και στα «Potato» γραφικά έπρεπε να ρίξω την ανάλυση στα 720p για να παίξω στα 60 fps με αρκετά framedrops από εδώ και από εκεί. Επίσης θα παρατηρήσετε πολλά popups σε μακρινά αντικείμενα καθώς αλλάζουν Level of Detail και τα Post Process κάνουν μπαμ ότι είναι τα default που έρχονται δωρεάν κατεβάζοντας τη Unity. Και όπως ήταν αναμενόμενο δεν μας δίνεται καμία επιπλέον επιλογή στην παραμετροποίηση των ρυθμίσεων γραφικών εκτός από την ανάλυση και ένα συνολικό επίπεδο γραφικών. Ανεξαρτήτως από τις ρυθμίσεις που θα παίξετε, οι χαρακτήρες  και όλοι οι εχθροί φαίνονται πολύ προχειροφτιαγμένοι και χωρίς καμία λεπτομέρεια. Για τον ήχο δεν έχω να πω πολλά, καθώς περνάει σχεδόν απαρατήρητος. Τα διάφορα ηχητικά εφέ δεν παρουσιάζουν κανένα τεχνικό θέμα αλλά από την άλλη δεν παρουσιάζουν και κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το συμπέρασμα; Μείνετε μακριά από το RWBY: Grimm Eclipse. Εάν πάλι είστε φανατικός οπαδός της σειράς, τότε δείτε το παιχνίδι αλλά και πάλι με πολλή προσοχή.

RWBY: Grimm Eclipse - PC Review
Ένα παιχνίδι που δημιουργήθηκε βασισμένο σε μια διαδικτυακή animated σειρά, η οποία απέτυχε παντελώς σαν παιχνίδι.
Γραφικά7
Ήχος5.5
Ιστορία2
Gameplay4
Διάρκεια3.5
Απόδοση4.5
Θετικά
  • Χαριτωμένα γραφικά
  • Καλά animations
Αρνητικά
  • Κάκιστο gameplay
  • Ανύπαρκτη Ιστορία
  • Κακό multiplayer
4.5Κάτω του μετρίου
Reader Rating: (2 Votes)
6.9