Θυμάστε το Bombshell, ένα παιχνίδι που αρχικά ονομαζόταν Duke Nukem: Mass Destruction; Όχι; Λογικό μας φαίνεται. Ένα Isometric Action-RPG που προσπαθούσε να μοιάσει στον ήρωα του παρελθόντος προωθώντας μια δυναμική πρωταγωνίστρια αλλά ένα βαρετό gameplay που δύσκολα μας ωθούσε στο να γυρίσουμε πίσω σε αυτό. Υπεύθυνη για αυτόν τον τίτλο ήταν η Interceptor Entertainment, μια ομάδα ανάπτυξης όχι και τόσο γνωστή, η οποία προσπαθεί να βρει το αντίκρυσμα της δημιουργώντας διαφορετικά είδη παιχνιδιών κάθε φορά.

Πριν από μερικά χρόνια, η Interceptor ανέπτυξε ένα νοσταλγικό 3D platformer γνωστό ως Rad Rodgers. Πρόκειται για μια νέα IP που προσπαθεί να αποδώσει φόρο τιμής σε δυνατά παιχνίδια του παρελθόντος και μηχανισμούς που ήταν υπεύθυνοι για τα σημαντικότερα και καλύτερα παιχνίδια ολόκληρων γενεών. Ο Rad και η παρέα του καλούνται να περιπλανηθούν μέσα από φανταστικούς κόσμους για να μπορέσουν να επιστρέψουν στον πραγματικό κόσμο και να συνεχίσουν την ζωή τους ως καθημερινοί άνθρωποι.

Ο Rad είναι ένα συνηθισμένο μικρό παιδί που του αρέσουν τα βιντεοπαιχνίδια. Αυτό όμως, είναι κάτι που οι γονείς του δεν μπορούν να το δεχθούν αφού ο μικρός έχει τις δικές του υποχρεώσεις όπως μαθήματα και ύπνο την σωστή ώρα. Μια μέρα που ο ήρωάς μας προσπαθεί να κλείσει την κονσόλα του υπακούοντας την μητέρα του, το μηχάνημα τον τραβάει στον ψηφιακό του κόσμο. Η κονσόλα μετατρέπεται στον Dusty, τον βοηθό του Rad που τον καθοδηγεί μέσα από μυστηριώδη περιβάλλοντα γεμάτα πλάσματα, εχθρούς, παραπομπές σε παιχνίδια του παρελθόντος, και παζλ-παγίδες.

Το Rad Rodgers προσπαθεί να συνδυάσει πολλά στοιχεία των παραδοσιακών βιντεοπαιχνιδιών και της ποπ κουλτούρας σε ένα πλήρες πακέτο. Σαν ένας άλλος Deadpool, ο Dusty σπάει το ‘4th wall’ και απευθύνεται πολλές φορές προς τους παίκτες μέσω εκκεντρικού χιούμορ που κάποιες φορές προσβάλει ενώ άλλες περνάει αδιάφορο. Το χιούμορ συνοδεύεται από διαλόγους που κρατάνε από τα cutscenes στο gameplay δίνοντάς μας τις απαραίτητες πληροφορίες για τον κόσμο που βρισκόμαστε και τα εμπόδια που θα αντιμετωπίσουμε.

Έχουμε να κάνουμε με ένα side-scroller δράσης. Ο πρωταγωνιστής είναι οπλισμένος με ένα μυστηριώδες όπλο ικανό να αφανίσει τέρατα και εχθρούς αλλά και παγίδες που μπορεί να απειλούν την ζωή μας. Ο χειρισμός του είναι κατανοητός και εύκολος ειδικά όταν πρέπει να προσπερνάμε πλατφόρμες και εμπόδια την στιγμή που δεκάδες αντίπαλοι έρχονται κατά πάνω μας. Το ίδιο παρατηρείται ακόμα και όταν καλούμαστε να λύσουμε ορισμένους γρίφους για να ξεκλειδώσουμε την πρόσβαση σε δύσβατα μονοπάτια. Οι γρίφοι έρχονται στην μορφή πυλών που κρύβουν μια άλλη διάσταση.

Για να ολοκληρώσουμε κάποιο επίπεδο πρέπει να συγκεντρώσουμε τέσσερα μεγάλα κομμάτια πίτσας. Με αυτή ξεκλειδώνουμε την τελική πύλη που μας επιτρέπει να φύγουμε από την περιοχή. Ορισμένα από τα κομμάτια θα τα συναντήσουμε όσο προχωράμε στο επίπεδο, ενώ άλλα είναι κρυμμένα σε δύσβατα σημεία που στην αρχή δεν είχαμε πρόσβαση με αποτέλεσμα να επιστρέφουμε στην αρχή για να τα εντοπίσουμε. Οι εχθροί που έχουμε σκοτώσει δεν επανεμφανίζονται και έτσι το πισωγύρισμα χάνει το ενδιαφέρον του.

Ως platformer δεν θα έλειπαν και τα αντίστοιχα ‘νομίσματα’ για να μαζέψουμε. Τα διαμάντια αυτά χρησιμεύουν στο να γεμίσουμε τις μπαταρίες του Dusty ώστε να μας βοηθάει στην μάχη ή για να έχει αρκετό χρόνο ώστε να «βουτήξει» στις διαστάσεις των γρίφων. Μέσα σε αυτές ο Dusty χαλάει ενέργεια για να περιπλανηθεί με διάφορα εμπόδια να προσπαθούν να τον σταματήσουν. Στο τέλος η λύση του γρίφου είναι αρκετά απλή αφού με το που φτάσουμε στο αντικείμενο ενδιαφέροντος ένα κουμπί είναι αυτό που θα χρειαστεί να πατήσουμε.

Ένα από τα κυριότερα παράπονά μας είναι πως το Rad Rodgers δεν είναι από εκείνα τα παιχνίδια που θα μας κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον. Το βασικό Story Mode είναι σχετικά μικρό (με τέσσερις ώρες ολοκλήρωσης) με τον χρόνο να αυξάνεται αν θέλουμε να ξεκλειδώσουμε τα πάντα. Θα βρούμε πολλά συλλεκτικά αντικείμενα, όπως καπέλα, αυτοκόλλητα, σχέδια και διαμάντια, αλλά αν δεν θεωρείται τον εαυτό σας «completionist» τότε δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να επιστρέψετε.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετά κρυφά δωμάτια για να ανακαλύψουμε αλλά και αρκετοί guest stars για να ξεκλειδώσουμε. Κάθε χαρακτήρες έχει την δική του μοναδική ικανότητα και προέρχονται από διάφορα shooters ή παιχνίδια δράσης. Μερικοί από αυτούς ακούν στο όνομα Duke Nukem, Lo Wang (Shadow Warrior), Cosmo (Cosmo’s Cosmic Adventure), Shelly (Bombshell) και Ion Maiden. Και αν θέλουμε, μπορούμε να συνεργαστούμε με κάποιον φίλο μας μέσω του Co-op Mode ή να μπούμε στο αντίστοιχο Battle Mode για να δούμε ποιος είναι ο καλύτερος.

Παρουσιαστικά, το Rad Rodgers είναι ένα μέτριο Remaster. Τα μοντέλα των χαρακτήρων, τα περιβάλλοντα, ακόμα και τα χρώματα, δεν θυμίζουν κάποιο παιχνίδι του πρόσφατου παρελθόντος, ούτε έναν ανανεωμένο τίτλο του 2019. Αν παραλείψουμε τα εντυπωσιακά εφέ, ορισμένες σκηνές, και την χαριτωμένη εμφάνισή του, θα δούμε πως πρόκειται για ένα συνηθισμένο παιχνίδι που ωφελείται από τα συστήματα και τις κονσόλες του σήμερα.

Όσον αφορά την απόδοση, το Rad Rodgers χρειάζεται ένα ‘ελαφρύ’ σύστημα για να τρέξει στις μέγιστες ρυθμίσεις. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν Intel Core i5 ή AMD Phenox II X4 επεξεργαστή με 8GB μνήμης RAM και μια κάρτα γραφικών NVIDIA GTX 660. Στο σύστημά μας (Intel Core i5-4690, 8GB RAM, NVIDIA GeForce GTX 1060) δεν αντιμετωπίσαμε κανένα απολύτως πρόβλημα με τις ρυθμίσεις στο μέγιστο δυνατό.

Το Rad Rodgers εξακολουθεί να αποτελεί μια καλή προσπάθεια από μια μικρή ομάδα. Είναι ένα μέτριο action platformer που στηρίζεται σε νοσταλγικούς παράγοντες για την προώθησή του και ένα χιούμορ που έχουμε δει να αποδίδεται καλύτερα από άλλα μέσα διασκέδασης και ψυχαγωγίας. Ο χειρισμός του είναι ευχάριστος και το gameplay κάπως ευπρόσδεκτο, αλλά το παρουσιαστικό του, οι απλοί γρίφοι του και ορισμένες ατέλειες, δείχνουν ένα παιχνίδι που προορίζεται για μικρά sessions παρά διαρκείας.

Το Rad Rodgers: Radical Edition είναι διαθέσιμο στην τιμή των 19,99€.

Rad Rodgers: Radical Edition - Review
ΙΣΤΟΡΙΑ6
GAMEPLAY7.5
ΓΡΑΦΙΚΑ6.5
ΑΠΟΔΟΣΗ8
ΔΙΑΡΚΕΙΑ6
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ6.5
6.5Μέτριο
Reader Rating: (0 Votes)
0.0