Κάθε έμβιος οργανισμός και αντικείμενο, από την αρχή του σύμπαντος και για όσα χρόνια και να έρθουν, θα υπακούει στους νόμους της φυσικής. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και απαράλλαχτο. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως η ανθρώπινη φαντασία θα περιοριζόταν από αυτούς τους νόμους. Έχουμε πολλά παραδείγματα σε πολλά μέσα όπως στην λογοτεχνία, στις ταινίες αλλά και στα αγαπημένα μας παιχνίδια, όπου η ιστορία λαμβάνει χώρα σε ένα παραποιημένο σύμπαν, εκεί όπου οι νόμοι είναι διαφορετικοί και πολλές φορές δεν λειτουργούν όπως εμείς τους ξέρουμε. Το μυαλό μας δεν μπορεί να ορίσει τι ακριβώς είναι το διαφορετικό, για αυτό έχουμε και πολλές διαφορετικές οπτικές ως προς το πως θα ήταν ένας κόσμος χωρίς τα όρια του δικού μας. Ένα τέτοιο εγχείρημα είναι και το Etherborn, με δημιουργό και εκδότρια εταιρία την Altered Matter.

Ο παίκτης ελέγχει μια ύπαρξη χωρίς χαρακτηριστικά προσώπου, ένα ζωντανό σώμα δίχως φωνή. Το μόνο μας κίνητρο για να ξεκινήσουμε την περιπέτεια μας είναι μια φωνή που μας μιλάει και μας προτρέπει να την βρούμε. Καθώς κάνουμε τις πρώτες σκέψεις μας, συνειδητοποιούμε ότι το ταξίδι μας έχει μόλις αρχίσει. Έτσι, στόχος μας είναι να προσεγγίσουμε την μυστήρια φωνή, να ανακαλύψουμε την πηγή της, και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε το νόημα ύπαρξής μας.

Στο Etherborn, οι νόμοι της φυσικής συμπεριφέρονται με τρόπο που θα κάμψει τη φαντασία μας. Βιώνουμε τη βαρύτητα σε κάθε κατάσταση είτε βρισκόμαστε σε οριζόντιο, είτε κάθετο μονοπάτι, επιτρέποντας δημιουργικές δυνατότητες εξερεύνησης σε περιβάλλοντα προσεκτικά σχεδιασμένα.

Το gameplay είναι το βασικότερο στοιχείο ενδιαφέροντος, ειδικά στην περίπτωση του Etherborn όπου οι δημιουργοί θέλουν να μας κερδίσουν με την πρωτοτυπία τους. Κινούμαστε σε ένα τρισδιάστατο περιβάλλον, όπου μπορούμε να διακρίνουμε σχήματα και σχέδια που θυμίζουν δέντρα, βουνά και ποτάμια, στοιχεία δηλαδή που θυμίζουν την δική μας διάσταση. Μπορούμε να πραγματοποιήσουμε μονάχα τρεις ενέργειες κατά την διάρκεια της περιπέτειές μας, με αυτές να είναι το τρέξιμο, το άλμα, και η αλληλεπίδραση μας με κάποιο αντικέιμενο. Η πολυπλοκότητα των κινήσεών μας επισκιάζεται από την λογική του σύμπαντος, και το πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε αυτή την πραγματικότητα για να δώσουμε λύση στα προβλήματα που παρουσιάζονται. Ο κόσμος είναι άδειος, αλλά γεμάτος με πλατφόρμες και κενά. Ο στόχος μας είναι να λύνουμε τα παζλ που περιέχει η κάθε περιοχή που επισκεπτόμαστε τα οποία μπορεί να φαίνονται απλά αλλά δεν είναι.

Σε αυτό το σημείο το Etherborn «ρίχνει τα χαρτιά του». Στην πλατφόρμα που κινούμαστε υπάρχουν κάποιες ράμπες που άμα περπατήσουμε πάνω τους, η οπτική του χαρακτήρα (και η δική μας), αλλάζει. Στην αρχή η κατανόηση του πως λειτουργεί είναι επίπονη, μα με λίγο χρόνο και εξοικείωση συνηθίζεται. Από την μια στιγμή στην άλλη, ένα σημείο όπου έπρεπε να πηδήξουμε από πάνω του για να μην πέσουμε σε ένα αχανές κενό, μπορεί να γίνει μια ολόισια πλατφόρμα για να περπατήσουμε, αφού έχουμε φέρει κυριολεκτικά τα πάνω κάτω στην οπτική του παιχνιδιού. Ακόμα, μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάποιες κρυστάλλινες μπάλες που βρίσκουμε διάσπαρτες στον χώρο και τοποθετώντας τες σε ειδικές βάσεις, μετακινούμε πλατφόρμες σε σημεία απαραίτητα για να προχωρήσουμε. Εν τέλει, όλα γίνονται θέμα τοποθεσίας και προοπτικής.

Το κλειδί για την επίλυση ορισμένων γρίφων είναι να έχουμε τα «μάτια μας δεκατέσσερα». Θα εντοπίσουμε πολλά σκοτεινά σημεία, κρυφές διόδους ή και πόρτες που θα μας βοηθήσουν να κόψουμε δρόμο ή να βρούμε εκείνο το στοιχείο που χρειαζόμαστε για να ξεκλειδώσουμε την πρόσβαση σε άλλη πλατφόρμα. Η εξοικείωση με κάθε μικρόκοσμου είναι σημαντική αφού όσο προχωράμε στα επίπεδα θα βρούμε νέους γρίφους αλλά και μηχανισμούς που θα πρέπει να υλοποιούμε για να προοδεύουμε.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι εκπληκτικά, πάντοτε με γνώμονα το είδος και την γενικότερη αισθητική του παιχνιδιού. Ο πολυγωνικός και πολύχρωμος κόσμος του Etherborn ταιριάζει άψογα με το αίσθημα της μοναξιάς και του φόβου που νιώθουμε καθώς παίζουμε. Είναι ένα καλό παράδειγμα πως η μινιμαλιστική αισθητική μπορεί να είναι πιο αποδοτική από μια σύνθετη και υπερφορτωμένη εικόνα. Οι μυστήριες τερατώδεις ή ανθρωπόμορφες φιγούρες που κοσμούν τα περιβάλλοντα μας γενούν απορίες για την κατάληξη του κόσμου και του πολιτισμού που υπήρχε πιο πριν – κάτι που η διήγηση δεν αναδεικνύει. Μπορούμε όμως να πούμε πως ίσως καταλήγει κουραστικό στα μάτια μετά από λίγη ώρα, αν τουλάχιστον λάβουμε υπόψιν τις χρωματικές αναλογίες που χρησιμοποιούνται. Όταν η κάμερα απομακρύνεται και ο μικρός λευκός ήρωας μας «χάνεται» στα ανοιχτά χρώματα του κόσμου, δυσκολευόμαστε να τον ακολουθήσουμε.

Σε ένα mid-high range σύστημα (I5 4690K – GTX 1060 3GB – 8GB RAM), το Etherborn τρέχει άψογα στις υψηλές ρυθμίσεις και στα 60 καρέ ανα δεύτερόλεπτο. Με σιγουριά μπορούμε να πούμε πως και χαμηλότερης δυναμικής συστήματα μπορούν να ανταποκριθούν.

Tο Etherborn είναι ένας καλοδεχούμενος indie τίτλος από την Altered Matter. Σε μια εποχή οπού ένα μεγάλος αριθμός του gaming κοινού έχει στρέψει το βλέμμα του από τις αμφιλεγόμενες στρατηγικές των μεγάλων εταιρειών, το Etherborn αποτελεί μια ευχάριστη πνοή πρωτοτυπίας και καλής αισθητικής. Απευθύνεται κυριώς στους λάτρεις των παζλ, αλλά και σε όσους θα ήθελαν να εμπλουτίσουν την συλλογή τους με κάπως διαφορετικά παιχνίδια γεμάτα μυστήριο και ενδιαφέροντα περιβάλλοντα. Ωστόσο, η αρκετά κουραστική επίλυση κάποιων γρίφων, τα έντονα χρώματα, η αδύναμη ιστορία και οι κουραστικές οπτικές γωνίες επισκιάζουν πολλές φορές έναν κατά τ’άλλα ελκυστικό τίτλο.

Review code provided by the publisher.

Etherborn - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ6
GAMEPLAY8
ΓΡΑΦΙΚΑ8
ΑΠΟΔΟΣΗ9
ΜΟΥΣΙΚΗ7
ΔΙΑΡΚΕΙΑ6.5
7.5Αρκετά καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0