Πριν μερικές μέρες πήρα στα χέρια μου το δικό μου Corsair K70 RGB MX RED. Παρακάτω ακολουθεί ένα αναλυτικό Review με φωτογραφίες και βίντεο δικά μου.

Η συσκευασία

Η αγορά πληκτρολογίου είχε ξεκινήσει σαν ζήτημα για μένα από το 2014, λίγους μήνες μετά την αγορά του Corsair M65, η οποία σαν επιλογή ήταν ψάξιμο πολλών ωρών/ημερών/μηνών. Ο λόγος που δεν προχώρησα στην αγορά του Κ70 τότε, ήταν διότι δεν είχα τόσα χρήματα σε μετρητά και μου είχαν ήδη φύγει 1500€ για PC. Λόγω περιορισμού στο budget αγόρασα το Natec RX55. Δοκιμασμένο από φίλο, άριστο σε όλα. Μια πολύ καλή λύση που δεν είχε την ποιότητα ενός καλού πληκτρολογίου μεμβράνης, το οποίο θα αποχωριζόμουν δύσκολα για ένα μηχανικό πληκτρολόγιο, αλλά δεν είχε και την τιμή εκείνη που θα μου απαγόρευε να το κάνω απόσβεση σχετικά γρήγορα.

Ας πάμε όμως στο K70. Μου άρεσε πάντα αλλά ήταν και είναι πολύ ακριβό. Το Strafe είχε ήδη κυκλοφορήσει αλλά σκέφτηκα πως αντί για K70 θα μπορούσα να πάω σε Strafe – κοντά στα 120€ που είχα σκοπό να διαθέσω. Ψάχνοντας για τρόπους αγοράς, ανακαλύπτω τις φοιτητικές πιστωτικές κάρτες, κάτι που μου έδωσε τελικά τη δυνατότητα «σπασίματος» του ποσού. Στο μεταξύ βγαίνει το strafe RGB την ώρα που μαγαζιά φθηνών αγορών είχαν το Κ70 σε ό,τι συνδυασμό και Switches ήθελα.  Όλο αυτόν τον καιρό έχω δει δεκάδες βίντεο με διαφορές Μx Blue vs Μx Brown και Μx Red. Μέχρι και Sound Tests είδα για τη διαφορά στον ήχο πάνω στο ίδιο πληκτρολόγιο με τα 3 είδη διακοπτών. Είχα αποκλείσει το ΜΧ Blue παρόλο που το βρήκα παιχνιδιάρικο. Δοκίμασα το Blackwidow που όλοι έλεγαν ότι έχει παρόμοια Switches με MX Blue και δε το βρήκα κακό. Απλά έκρινα με βάση τη χρήση. Εγώ έψαχνα κάλυψη 12 ωρών ημερησίως για Typing/Gaming κάτι που κατά κοινή ομολογία δεν συνάδει με το MX Blue.

Αργότερα δοκίμασα το ΜΧ Brown που ήταν απτό αλλά όχι «Clicky». Μπορώ να πω πως και αυτό μου άρεσε. Σειρά είχε το MX RED. Δεν έκοψα φλέβα αλλά ήταν μηχανικό και αρκετά καλό. Διάβαζα για πολύ καλό Response Time και γενικά ότι για typing και gaming είναι ίσως το καλύτερο για τα δικά μου γούστα. Επιπλέον, ήθελα αναβάθμιση της εμπειρίας μου πηγαίνοντας σε μηχανικό, όχι αλλαγή. Έτσι κατέληξα στα MX RED. Γενικά ψάχτηκα αρκετά ώστε να βρω το Corsair με άτοκες δόσεις και ετοιμοπαράδοτο. Έχω στείλει feedback σε όλα τα σκρουτζομάγαζα που έφερναν Corsair.  Μέχρι και πλαίσιο μπήκα αλλά είχε μόνο Razer.

keyboardreview

Εξοπλισμός

Το πληκτρολόγιο συνοδευόταν από μια πολύ όμορφη συσκευασία που όμως θέλει χειρουργείο μέχρι να το βγάλεις από εκεί. Με μια πρώτη ματιά θα δούμε πως υπάρχουν 2 USB θύρες. Για αποφυγή στατικού ηλεκτρισμού, διαθέτει static discharge σε κάθε πλήκτρο και φυσικά 100% Anti-Ghosting. Δυστυχώς, ΔΕΝ διαθέτει τα textured keys του K70 ούτε USB Passthrough. Για το πρώτο ο λόγος είναι μάλλον τα RGB ενώ για το δεύτερο, o λόγος είναι πάλι τα RGB αλλά από άλλη σκοπιά (αυτή της κατανάλωσης ενέργειας). Θα έπρεπε να έχει 3 USB 2.0 καλώδια ή 2 USB 3.0.

Και πώς μπορείς να αποκλείσεις κάποιον από το να έχει παλιό PC αλλά καινούριο πληκτρολόγιο; Βέβαια θα μου πείτε το Strafe και το K95 γιατί έχουν; Καλή ερώτηση…

Natec RX55 και Corsair K70 RGB

keyboardreview

Ποιότητα κατασκευής

Από ποιότητα κατασκευής, σκίζει. Είναι το σήμα κατατεθέν του πληκτρολογίου χωρίς καμία αμφισβήτηση. Τα πλήκτρα μου φάνηκαν αρκετά καμπυλωτά αλλά και στενά μεταξύ τους. Από εκεί και πέρα, πλήκτρα όπως το backspace, το shift, το space και γενικά τα μεγάλα πλήκτρα έχουν τον ήχο των κλασσικών Microsoft Keyboards. Η Corsair έχει βάλει 2 ελατήρια-στηρίγματα στις άκρες των μεγάλων πλήκτρων για να υπάρχει σταθερότητα σε όποιο σημείο τους και να τα πατήσεις και να μην μπατάρουν. Η ροδέλα του ήχου όσο και αν ακουστεί παράξενο τρίζει λίγο στο Volume Up αλλά είναι πολύ καλή σε ποιότητα – σίγουρα καλύτερη από όσο φαίνεται στα βίντεο. Προτιμώ βέβαια πλήκτρο Volume Up/Down. Τα Multimedia Keys είναι εξίσου πολύ καλά σε ποιότητα. Το πάτημα τους θα μας θυμίσει τα ακριβά στερεοφωνικά που όλοι οι μουσικόφιλοι γονείς μας είχαν λίγο-πολύ σπίτι με μοναδικό μείον ότι η πρόσβαση σε αυτά γίνεται “μετ’ εμποδίων” λόγω του ύψους του numpad. Αν πήγαιναν κάπου αλλού στο πληκτρολόγιο, αμφιβάλλω αν θα ήταν τόσο καλό. Αυτό που μπορεί να μας απασχολήσει είναι η σκόνη. Το αλουμίνιο κάνει καλή δουλειά και ο συνδυασμός με τους διακόπτες κάνουν το καθάρισμα μια αρκετά εύκολη υπόθεση είτε με πιστολάκι, είτε με πινελάκι.

Φυσικά δε μπορώ να μην αναφερθώ στο καλώδιο. Πρόκειται για ένα δύσκαμπτο καλώδιο που δε θα βολέψει όλους τους κατόχους αλλά σίγουρα είναι πολύ καλό σε ποιότητα, και μακρύ όσο χρειάζεται. Ωστόσο, αυτό το πλεκτό στυλ που συναντάω ολοένα και περισσότερο μαζεύει σκόνη.

το αλουμίνιο

keyboardreview

Αίσθηση

Εργονομία

Σε ό,τι έχει να κάνει με την αίσθηση θα χρειαστεί μια ειδική μνεία στην εργονομία. Νομίζω ότι θα εκτιμήσετε πολύ τη δουλειά της Corsair στο εν λόγω κομμάτι. Με σύστημα ύψους τόσο πάνω όσο και κάτω, μπορείτε να έχετε το πληκτρολόγιο σε όποια θέση θέλετε. Επιπλέον το Wrist Rest Pad νομίζω ότι αλλάζει εντελώς την αίσθηση αλλά και την εμφάνιση του πληκτρολογίου. Βελούδινη και Prestigious υφή, απόλυτα σωστή εργονομία σε όποια στάση και αν γράφετε. Επίσης, λόγω των πόρων που έχει, συστήνεται και για ανθρώπους που ιδρώνουν εύκολα στα χέρια. Ωστόσο, μαζεύει εύκολα σκόνη πάνω του.  Αν γράψετε μια φορά με το Pad αυτό δεν το βγάζετε ποτέ.

Ο ήχος του μηχανικού

Αν υπάρχει κάτι που αναστατώνει σε ένα μηχανικό πληκτρολόγιο είναι ο ήχος των διακοπτών, ήχος που ακούγεται τόσο ωραίος στα αυτιά. Όταν ξεκινάς να πληκτρολογείς καταλαβαίνεις τι εστί μηχανικό. Το βασικότερο κουμπί των FPS Gamers ή των Typers, ίσως να είναι το Shift. Το να το πατάς πάντα με το μικρό σου δάχτυλό είναι κάτι που συμβαίνει εκατοντάδες φορές μέσα στη μέρα και μπορώ να πω ότι στο Natec που είχα ήταν πολύ κακό, σε σημείο να με πονάει στο BattleField 4. Στην προκειμένη περίπτωση, το Shift εδώ είναι μαλακό όπως πρέπει ενώ το Space είναι πολύ ελαφρύ με ένα τεράστιο μείον: Στο σημείο που το πατάμε πιο πολύ χάνει τη matte επιφάνειά του. Σύνηθες για ένα πληκτρολόγιο αλλά πιστεύω πως θα έπρεπε να είναι πιο ανθεκτικό. Σε καμία περίπτωση μην γράψετε με χέρια λαδωμένα. Είναι matte τα πλήκτρα και λεία με στοιχειώδη τριβή που το λίγο λάδι από ένα πιτόγυρο που τρως καθώς γράφεις  μπορεί να σε ξενερώσει άσχημα.

keyboardreview

Το λογισμικό Corsair Utility Engine(CUE)

Πρόκειται για το λογισμικό που δίνει δύναμη στο πληκτρολόγιο να παραμετροποιηθεί μέχρι τέλους.

  • Ξεχωριστός φωτισμός/πλήκτρο: εύκολο
  • Προφίλ/εφαρμογή: ακόμα πιο εύκολο
  • Key Mapping: Γελοίο

Μέσα στο λογισμικό υπάρχουν διάφορα προφίλ. Κάθε προφίλ έχει τουλάχιστον και από ένα mode. Κάθε mode μπορεί να απευθύνεται σε διαφορετικό χρώμα πλήκτρων και/ή μια διαφορετική προσέγγιση από άποψη key assignment. Μπορεί κάποιος να ομαδοποιήσει τα πλήκτρα και να τα χρωματίζει κατά βούληση. Μπορούμε να φτιάξουμε modes με κύματα ή σταθερά χρώματα ή να τα κάνουμε να αλλάζουν χρώμα με το απλό πάτημα, για παράδειγμα μόνο στα WASD ή/και τα βελάκια.

Αν δημιουργήσουμε ένα WASD Lighting Effect (όπως είναι άσπρα ενώ τα υπόλοιπα κόκκινα), και θελήσουμε να κάνουμε τα κουμπιά κίτρινα για δοκιμή, το εφέ αποθηκεύεται στη μνήμη του λογισμικού με το περιορισμό ότι δε μπορούμε να το ανακτήσουμε απευθείας από το Group που έχουμε σχεδιάσει. Αντ’ αυτού πρέπει να κάνουμε export το light effect στο PC και μετά import στο mode που θέλουμε. Έτσι είναι πιο εύκολο να δημιουργήσουμε νέο light effect παρά να ανακτήσουμε το υπάρχον. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται σκουπίδια. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι αν έχουμε κάνει ένα εντυπωσιακό προφίλ που μας έχει πάρει μέρες προετοιμασίας, προφανώς και δεν θα προσέξουμε τι όνομα θα βάλουμε στα light effects. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΘΡΙΟ ΛΑΘΟΣ, καθώς αν κάνουμε export το profile για να ανέβει στο community της corsair ή το δώσουμε σε έναν φίλο μας, θα κουβαλήσει μαζί τους όλα τα σκουπίδια και όλα τα light effects από όλα τα προφίλ. Άρα, αν θέλουμε να κάνουμε ένα πολύ καλό προφίλ για να πάει στην Corsair και να δεχτούμε βροχή από likes, τα κάνουμε όλα ένα Back Up και τα διαγράφουμε, ή απλά θυμόμαστε να κάνουμε ένα xls με κάθε effect και key assignment με αναφορά σε ποιο προφίλ έχει μπει και σε τι group πλήκτρων ανήκει.

Γενικά είναι αχανές λογισμικό που στην προσπάθεια του να δαμάσει το πληκτρολόγιο, χάνει σε ευκολία χρήσης. Είναι σαν να έχεις Bugatti Veyron με το Gearbox στο κάθισμα του συνοδηγού. Θα αλλάξεις ταχύτητες αλλά θα σου βγει η πίστη μέχρι να το κάνεις.

Το καλό είναι ότι στο πληκτρολόγιο αυτό λύνεται. Το κακό είναι ότι έχουν περάσει 2 χρόνια σχεδόν από την έλευση του CUE και δεν έχει φτιαχτεί ακόμα.

keyboardreview

Φωτισμός LED

Όπως ίσως να διαβάσατε παραπάνω, το Κ70 RGB έχει 2 USB βύσματα λόγω αυξημένης ζήτησης σε ρεύμα. Αν το βάλεις σε USB 2.0 χρειάζονται και οι δύο. Αν μπει σε USB 3.0 μόνο η μία. Ο λόγος είναι πως τόσα RGB LED χρειάζονται παραπάνω ρεύμα. Ο φωτισμός τους γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτός με το που σβήσουν τα φώτα.Σκεπτόμενοι ότι οι θύρες USB δίνουν 5V DC ρεύμα και οι USB 2.0 είναι 0,5 Α, ενώ οι USB 3.0 στα 0.9 Α, με απλά μαθηματικά χρειάζεται γύρω στα 5 Watts μέγιστο ρεύμα.

Αυτό που δεν έχω δει σε κανένα άλλο Review είναι το θέμα της αντανάκλασης του φωτός. Στο δικό μου K70 RGB έχω το num pad πράσινο (G 255 στην RGB κλίμακα) ενώ την οχτάδα δίπλα τους (Insert, Home, Delete) τα έχω μοβ. Το πρόβλημα είναι πως τα χρώματα αυτά αντανακλώνται το ένα πάνω στο άλλο, δημιουργώντας έτσι ένα αντιαισθητικό αποτέλεσμα (δείτε την εικόνα παρακάτω). Όμοια έχω κόκκινα τα typing keys και πράσινα τα numbers πάνω από τη γραμμή του QWERTY. Μόνο που εκεί η ανάμειξη τους κάνει ένα πιο ωραίο χρώμα που φέρνει σε πορτοκαλί. Αυτό οφείλεται ότι το LED δεν είναι μέσα στον διακόπτη όπως συμβαίνει στα Romer-G της Logitech αλλά στην πάνω μεριά του διακόπτη. Αυτό διορθώνεται με χρήση ομοιόμορφων χρωμάτων, κάτι που απαιτεί χρόνο και καλή γνώση των συνδυασμών RGB.

Στο σκοτάδι

keyboardreview

Συνθήκες στο Gaming

Δοκιμάσαμε το Corsair K70 RGB στα παρακάτω παιχνίδια:

  • Call of Duty Ghosts
  • Robocraft
  • Project Cars
  • Farming Simulator 2015
  • GTA V
  • Cities Skylines

Διαπιστώνουμε αρχικά πως αποτελούν διαφορετικά είδη παιχνιδιών. Στα Call of Duty και Robocraft, η αλήθεια είναι ότι τα Texture keys θα μας έλυναν τα χέρια αλλά ακόμα και έτσι μπορώ να πω ότι η εμπειρία ήταν σκάλες ανώτερη από προηγούμενα πληκτρολόγιο που χρησιμοποιούσα. Ωστόσο, η μετάβαση από τα WASD στα αριθμητικά (1-6) ήταν μια πιο δυσάρεστη εμπειρία. Σε καμία περίπτωση δε θα σας πονέσει το μικρό δάχτυλο από τα πατήματα στο Shift. Αν και στο Call of Duty η μεγαλύτερη «μαγκιά» είναι να έχεις καλό ποντίκι με DPI προσαρμοσμένα στις ανάγκες σου. Φυσικά σε ό,τι έχει να κάνει με τo Project Cars, έχω να πω ότι το παιχνίδι φωνάζει για τιμονιέρα και ακόμα και με gamepad που δοκίμασα (Logitech F310) δεν υφίσταται σύγκριση. Στο GTA V, θα εκτιμήσετε πραγματικά το πόσο μαλακό είναι το space όταν επιχειρήσετε κάποιο Drift.

keyboardreview

Πληκτρολόγηση

Κάτι που πραγματικά έχω αγαπήσει, είναι το γράψιμο. Ως λάτρης του γραψίματος μόνο καλά λόγια έχω να πω. Μου δίνεται κίνητρο να γράψω. Από τη μέρα που το αγόρασα, πληκτρολογώ κατά μέσο όρο 2000 λέξεις την ημέρα με το numpad να ξεχωρίζει μακράν από όλα τα υπόλοιπα πλήκτρα. Βέβαια η γενικότερη απόσταση μεταξύ των πλήκτρων είναι κάτι που χρειάζεται χρόνο για να συνηθιστεί. Όταν έφυγα ταξίδι με το Laptop που παραδοσιακά αγαπώ για την ευκολία στο γράψιμο, μπορώ να πω ότι απογοητεύτηκα μετά από 2 εβδομάδες συνεχούς χρήσης K70.

keyboardreview

Τι θα θέλαμε παραπάνω

+ USB passthrough και/ή audio jacks
+ Ένα δύο macro keys δίπλα στο win lock για internet/calculator/mode switching κλπ
+ Keycap remover ή/και textured WASD/1-6 number όπως το απλό k70
+ Ίσως ένα FN button για να έξτρα macros

Συμπέρασμα

Μιλάμε για το κορυφαίο ίσως premium standard type μηχανικό πληκτρολόγιο που κυκλοφορεί εκεί έξω. Η Corsair έχει κάνει απίστευτη δουλειά σε όλα τα μέρη του πληκτρολογίου και δίνει αυτό ακριβώς που πληρώνεις. Την καλύτερη ποιότητα, τα καλύτερα χαρακτηριστικά και χώρο για βελτίωση. Έχει συγκεκριμένες αδυναμίες και άπειρες δυνατότητες. Το καλό είναι ότι καμία σχεδόν από αυτές τις αδυναμίες δεν το κάνει δύσχρηστο (πέρα από την απουσία macros μερικές φορές). Απλά η απουσία τους θα έκανε ακόμα πιο ωραία τη ζωή του κατόχου του.

Τα LED είναι τόσο φωτεινά που στο σκοτάδι μόνο με αυτά μπορείς να δεις μπροστά σου

Photo Credits: Andreas Ranik Photography