Δεν μπορώ να εκφράσω πόσο ανυπομονώ για το Cyberpunk 2077. Μέχρι να κυκλοφορήσει ο πολυαναμενόμενος τίτλος της CD Projekt Red ψάχνω συνεχώς για παιχνίδια ικανά να γεμίσουν ταυτό το κενό με αποτέλεσμα να βρίσκω μικρά διαμαντάκια για να περνάω τον χρόνο μου. Ένα από αυτά είναι και ένα νέο action rogue like shooter που μου σύστηνε ένας από τους αρχισυντάκτες μας. Ο λόγος για το Black Future ’88, ένα cyberpunk-themed παιχνίδι που μας ταξιδεύει μερικές δεκαετίες πίσω σε μια δυστοπική γη γεμάτη καταστροφή, καταιγίδες και πολύ νέον.

Το Black Future ’88 είναι ένα ενδιαφέρον indie παιχνιδάκι που υλοποιεί την απειρότητα του rogue like με έναν ωραίο τρόπο. Ιστορικά, το Black future λαμβάνει χώρα το έτος ’88 μετά από μια πυρηνική καταστροφή που άλλαξε το πρόσωπο της Γης αλλά και της ανθρωπότητας. Μετά τον πυρηνικό πόλεμο, οι ουρανοί μαύρισαν με μια ατελείωτη καταιγίδα να πλημμυρίζει την επιφάνεια και έναν μυστηριώδη πύργο, τον Skymelt Tower, να σηκώνεται από τα ερείπια. Με τον μαύρο ουρανό να μαυρίζει τις ψυχές τους, οι άνθρωποι αποφάσισαν να σταματήσουν να μετράνε τον χρόνο και έτσι έχουν μείνει για πάντα στο έτος 1988. 

Σαν παίκτες αναλαμβάνουμε τον ρόλο των επιζόντων του πολέμου, και αναλαμβάνουμε να επισκεφθούμε τον πύργο προκειμένου να σκοτώσουμε τον αφέντη του, Duncan, τον δημιουργό αυτού του χάους. Ωστόσο, εκτός από τους εχθρούς και τα ρομπότ που μας περιμένουν έχουμε μόνο 18 λεπτά για να φτάσουμε στην κορυφή πριν η καρδιά μας εκραγεί. Το παιχνίδι αποτελεί ένα 2D pixelated platformer με στοιχεία από τα κορυφαία παιχνίδια του είδους και μια μουσική που μας εντυπωσιάζει. Ο πύργος χωρίζεται από ορόφους τους οποίους συνδέουν πύλες. Κάθε συνδετική πύλη φυλάσσεται από έναν αρχηγό-φύλακα. Για να τους νικήσουμε, θα πρέπει να μάθουμε τα μοτίβα τους και να χρησιμοποιήσουμε τα δύο ενεργά όπλα μας για να τους σκοτώσουμε. 

Το παιχνίδι, όπως έχουμε δει και στα The Binding of Isaac και Enter the Gungeon, περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία από χαρακτήρες με τον καθένα να έχει τις δικές του ικανότητες, αδυναμίες και όπλα. Κάθε ένας από αυτούς έχει και μεγαλύτερη αντοχή (ή μικρότερη) στο χρονικό περιθώριο που απομένει μέχρι την έκρηξη της καρδιά του. Διαφέρουν και σε οπλισμό αλλά και πόντους υγείας που μπορεί να έχουν. Κατά την διάρκεια της μάχης μπορεί να βρούμε και πανοπλία που μας προφυλάσσει για μερικά χτυπήματα, αλλά και blood packs που δίνουν διαφορετικές ιδιαιτερότητες και ικανότητες.

Οι χαρακτήρες είναι δημιουργημένοι με τέτοιο τρόπο που οι ικανότητες τους μπορεί να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίζουν τις αδυναμίες τους. Στην αρχή έχουμε πρόσβαση σε δύο χαρακτήρες που δεν έχουν πολλά να ζηλέψουν από αυτούς που θα βρούμε στην πορεία. Για παράδειγμα, ο ‘ninja’ ειναι ο προσωπικός αγαπημένος μου καθώς μαζί με το απλό Rusty Revolver κουβαλάει και ένα katana το οποίο είναι ικανό να απομακρύνει τις σφαίρες των αντιπάλων του ή να τις αποκρούσει και να τις απενεργοποιήσει. Φυσικά, το σπαθί αυτό είναι αρκετά δυνατό μιας και μπορεί να καταστρέψει τους περισσότερους εχθρούς με μόλις 2 χτυπήματα. Από την άλλη, ο πρώτος χαρακτήρας είναι ο πιο ισορροπημένος σε υγεία, ζημιά και αντοχή και συστήνεται για όσους είναι αρχάριοι στο είδος.

O χειρισμός είναι ένα από τα θετικά στοιχεία του παιχνιδιού. Είτε παίζουμε με ποντίκι είτε με χειριστήριο υπάρχει πάντα κάποιο μοτίβο που ακολουθούμε. Για παράδειγμα, για να σημαδέψουμε χρησιμοποιούμε το ποντίκι για μεγαλύτερη ακρίβεια. Αντιθέτως, με το χειριστήριο ενεργοποιείται το auto-aim και όταν βρισκόμαστε κοντά σε έναν εχθρό το crosshair ‘κολλάει’ αυτόματα με τον παίκτη να πατάει μόνο το κουμπί των βολών για να σκοτώσει τον εχθρό. Σε ένα 2D Platformer δεν θα έλειπαν και οι platforming μηχανισμοί οι οποίοι αποδίδονται όσο καλύτερα γίνεται με double jumps και dash που μας επιτρέπει να αποφύγουμε σφαίρες, να πάμε πίσω από εχθρούς ή να φτάσουμε ψηλές πλατφόρμες. 

Κάθε όροφος αποτελείται από διάφορα δωμάτια που μπορούμε να φτάσουμε με αρκετή ευκολία, και κάποια από αυτά κρύβουν εκπλήξεις όπως ένα in-game shop ή ένα altar που δίνει κατάρες ή βελτιώσεις στις ενεργές ικανότητές μας. Καμιά φορά, οι εχθροί μας μπορεί να ρίξουν προσωρινά buffs που χάνονται με την ολοκλήρωση του επιπέδου. Αυτό που θα παρατηρήσει κανείς όμως είναι η επαναληπτικότητα των ορόφων. Ειδικά στους αρχικούς ορόφους θα νομίζουμε πως παίζουμε στην ίδια πίστα καθώς τα backgrounds μοιάζουν μεταξύ τους. Θυμόμαστε πάντα πως πρόκειται για procedurally generated ορόφους που προκύπτουν από αλγόριθμό αλλά θα θέλαμε να δούμε στάνταρ σχεδιασμένα επίπεδα, τουλάχιστον στα δωμάτια των αφεντικών.

Ευτυχώς, ο τυχαίος αλγόριθμος των δωματίων προσφέρει ισορροπία στην δυσκολία τους. Ποτέ δεν θα νιώσουμε πως οι εχθροί είναι εκνευριστικά δύσκολοι ή πολλοί. Πάντα θα μπορούμε να τους υπερνικήσουμε και σε πολλές περιπτώσεις λαμβάνουμε και νέα ή καλύτερα όπλα ως drops από τα πτώματά τους. Και παρά το πλήθος των δωματίων θα υπάρχει πάντα μια πύλη που θα μας επιτρέπει το fast travel σε άλλα δωμάτια που έχουμε επισκεφθεί αλλά και ένα indication που θα μας κατευθύνει στο δωμάτιο του αρχηγού. Αυτό μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε καλά την πορεία μας σε σχέση με τον χρόνο που μας απομένει – κάτι που πρέπει να έχουμε πάντα υπόψιν μας αν θέλουμε να φτάσουμε μέχρι το τέλος.

Ta αφεντικά κλέβουν την παράσταση…και την ζωή μας, με φανταχτερούς και ενδιαφέροντες συνδυασμούς όπλων. Θα συναντήσουμε αφεντικά που έχουν συνεργάτες ή παντοδύναμους φύλακες που είναι αρκετά γρήγοροι και δυνατοί για να κατατροπώσουμε. Σε κάθε μάχη θα πρέπει να προσέχουμε τον περίγυρό μας γιατί μαζί με τα αφεντικά εμφανίζονται και mobs που εύκολα μπορούν να μας περικυκλώσουν και να μας γεμίσουν με σφαίρες. Υπάρχουν και αφεντικά που έχουν παρέα όπως ο Juno με τον Jupiter (fan fact: Ο Juno είναι ένας τεχνιτός δορυφόρος που παρατηρεί τον πλανήτη Jupiter) και άλλα που παραπέμπουν σε κάτι επιστημονικό ή κάποιο άλλο Easter egg.

Τα γραφικά του Black Futer ’88 εντυπωσιάζουν παρά την απλή φύση τους. Όπως είπαμε, το παιχνίδι υιοθετεί το pixel art style, και προσπαθεί να ξεχωρίσει μέσα σε μια θάλασσα τέτοιων τίτλων. Αυτό που το βοηθάει να ξεχωρίσει όμως είναι το σκοτεινό και cyberpunk θέμα του, οι νέον επιγραφές και η αισθητική των επιπέδων (παρά την επαναληπτικότητά τους). Αυτό μαζί με ένα δυνατό soundtrack και πολύ καλά ηχητικά εφέ στα όπλα και τις επιθέσεις καταφέρνουν να το απογειώσουν και να το μετατρέψουν σε έναν τίτλο άξιο προσοχής. Αυτό αποτυπώνεται και στην απόδοση του τίτλου που παραμένει δυνατή και σταθερή καθόλη την διάρκεια του gameplay.

Σε γενικές γραμμές, το Black Future ’88 δεν έχει να ζηλέψει πολλά από τα ίδια παιχνίδια του είδους. Ωστόοσ, θα θέλαμε να δούμε μια ποικιλία στα περιβάλλοντα του, όπως και στο Dead Cells που γεμίζει την μονοτονία με διαφορετικά περιβάλλοντα και εχθρούς. Παρόλα αυτά, το παιχνίδι καταφέρνει να μας εθίσει λόγω της γρήγορης επανάληψής του σε περίπτωση που χάσουμε αλλά και τις ποικιλίας του σε αφεντικά, unlockables, χαρακτήρες και όπλα. 

Black Future '88 - Review
ΙΣΤΟΡΙΑ8
GAMEPLAY8.5
ΓΡΑΦΙΚΑ8
ΑΠΟΔΟΣΗ8
ΔΙΑΡΚΕΙΑ7.5
ΜΟΥΣΙΚΗ8
8Ασταμάτητο
Reader Rating: (0 Votes)
0.0