Το Assassin’s Creed Origins δεν έχει κλείσει ακόμα χρόνο από την κυκλοφορία του και ήδη η Ubisoft Quebec έπιασε δουλειά προκειμένου να φέρει στους παίκτες ένα ακόμα κεφάλαιο στην ιστορία των δολοφόνων. Η ομορφιά της αρχαίας Αιγύπτου μαζί με τις αλλαγές σε διάφορα βασικά στοιχεία, το κατέστησαν ένα από τα καλύτερα της σειράς και άνοιξε τον δρόμο για νέα συστήματα, επιρροές και ίσως ένα λαμπρό μέλλον. Έτσι, η Γαλλική εταιρεία επιστρέφει δυναμικά, με ένα βελτιωμένο προιόν, με πολλές αλλαγές, και δοκιμάζει κάτι καινούργιο όσον αφορά την ιστορία, και την επεκτήνει ξεφεύγοντας από το παρελθόν των δολοφόνων.

O δωδέκατος τίτλος της σειράς (με το δωδεκάθεο κατά νου), μας ταξιδεύει στην αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου. Πρωταγωνιστές δεν είναι ένας, αλλά δύο Έλληνες πολεμιστές-μισθοφόροι, απόγονοι του Σπαρτιάτη Βασιλιά Λεωνίδα, που θα βρεθούν στο επίκεντρο των ερευνών και της γενικότερης εξιστόρρησης. Το Assassin’s Creed Odyssey δίνει μεγαλύτερη έμφαση σε μοντέρνα RPG στοιχεία, σε σχέση με το παρελθόν, και μας δίνει περισσότερες επιλογές για το πως θα προσεγγίσουμε κάθε κατάσταση προειδοποιώντας αντίστοιχα για τις επιπτώσεις των πράξεών μας. Επιπλέον, για πρώτη φορά, έχουμε την επιλογή να κάνουμε σχέσεις με NPCs ανεξαρτήτου φύλου, χωρίς όμως να επηρεάζεται η πορεία μας.

Το έτος είναι το 431 Προ Χριστού. Η ιστορία ξεκινάει με την μάχη των Θερμοπυλών, και την ημέρα όπου ο Βασιλιάς Λεωνίδας και οι 300 πολεμιστές τους βρέθηκαν αντιμέτωποι για τελευταία φορά με τα στρατεύματα του Βασιλιά των Περσών, Ξέρξη. Ερχόμενοι για πρώτη φορά σε επαφή με το, φαινομενικά ανανεωμένο, σύστημα μάχης, θυμόμαστε πως οι Σπαρτιάτες προδόθηκαν και πως σίγουρος θάνατος τους περιμένει μιας και περικυκλώνονται από τα στρατεύματα του εχθρού.

Χιλιάδες χρόνια αργότερα, στην μοντέρνα εποχή, η ερευνήτρια Layla Hassan βρίσκει μέσα από ένα βιβλίο του Ηροδότου το σημείο που είναι θαμένη η λόγχη του Λεωνίδα και για ακόμα μια φορά «βουτάει» μέσα στο Animus προκειμένου να ζήσει τα γεγονότα του παρελθόντος και να σιγουρέψει ότι η λόγχη που βρήκε είναι όντως το αντικείμενο δύναμης που θα επαναφέρει την δύναμη στους Assassin’s και θα τους θέσει ξανά αντιμέτωπους με τους αιώνιους εχθρούς τους, τους Templars. H γενετική μνήμη η οποία «ανοίγεται» θα μας βάλει στην θέση του Αλέξιου ή της Κασσάνδρας κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Θα ζήσουμε την μυστική ιστορία της εποχής εκείνης και θα κλιθούμε ως μισθοφόροι να παραταχθούμε ενάντια στην Αθήνα ή την Σπάρτη. Ο χαρακτήρας μας, απόγονος Σπαρτιατών, που απορρίφθηκε από την οικογένειά του, ξεκινάει ένα μακροχρόνιο ταξίδι από μισθοφόρο σε θρυλικό ήρωα, μαθαίνοντας την αλήθεια για το παρελθόν και τη καταγωγή του.

Τόσο ο Αλέξιος όσο και η Κασσάνδρα, ως απόγονοι του Βασιλιά Λεωνίδα, πληροφορούνται για μια προφητεία σχετικά με την οικογένειά τους. Η οικογένειά τους θα φέρει την καταστροφή για στη Σπάρτη, κάτι που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μας να πέφτει από έναν γκρεμό. Δεκαεφτά χρόνια αργότερα, ο πρωταγωνιστής επανεμφανίζεται, ανακαλύπτοντας μια συνωμοσία εναντίον της οικογένειάς τους. Κληρονομούμε το σπασμένο δόρυ του Λεωνίδα, το οποίο σφυρηλατίζεται σε μια λεπίδα για να γίνει ένα όπλο που θα μας βοηθήσει στον πόλεμο.

Από την αρχή του Assassin’s Creed Odyssey καταλαβαίνουμε πως ο νέος τίτλος της Ubisoft επικεντρώνει στην ιστορία παρά με καινοτόμους μηχανισμούς και gameplay. Τόσο ο Αλέξιος όσο και η Κασσάνδρα ακολουθούν την ίδια ιστορία, ανεξαρτήτως της επιλογής μας, κάτι που ισχύει και για τις επιλογές ρομαντισμού. Οι πράξεις και οι επιλογές μας τόσο στο διάλογο όσο και στις καθημερινές μας δράσεις και ασχολίες επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο μας αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες και NPCs, ενώ δεν αποκλείεται να επηρεάσουν, κατά πολύ, και τον επίλογο. Κάνουμε λόγο για επιλογές όπου τα αποτελέσματά τους είναι μόνιμα, και ενδέχεται να μας δώσουν διαφορετικό τέλος στην ιστορία. Να σημειωθεί πως δεν υπάρχει μόνο ένας επίλογος, αλλά διαφορετικοί που προκύπτουν τόσο από τις μικρότερες επιλογές, μέχρι και τις μεγαλύτερες όπως του ποιας μεριάς θα υποστηρίξουμε στον πόλεμο. Πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία RPG, συμπεριλαμβανομένων επιλογών διαλόγου, πολλαπλών δυνατών τερματισμών, και επιλογών ρομαντισμού έχουν υιοθετηθεί ώστε να μετατραπεί το franchise σε ένα «πλήρες RPG».

Ο χρόνος που διήρκησε η ανάπτυξη του Assassin’s Creed Odyssey φαίνεται από τα βασικότερα στοιχεία του όπως το σύστημα μάχης, η διεπαφή χρήστη και ο τρόπος που γίνεται η εξερεύνηση. Πολλοί μηχανισμοί και χαρακτηριστικά μεταφέρονται από το Origins, όπως το Radial Compass και ο φτερωτός μας φίλος που σκανάρει το έδαφος, εντοπίζει θησαυρούς και στόχους. Το σύστημα μάχης συνεχίζει να διατηρεί την ταυτότητα του Origins και ενισχύει πάνω σε αυτή προσθέτοντας νέες κινήσεις, νέα όπλα και εξιπλισμό και το νέο Skill Tree που δίνει στον παίκτη περισσότερες επιλογές για το πως θα παλεύει και πως θα αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση. Την επιστροφή του κάνει και το Gear System. Τώρα τα κομμάτια της πανοπλίας μας και τα όπλα μας, ανάλογα με το επίπεδο σπανιότητας, φέρουν και περισσότερα στατιστικά ή Set Statistics που δίνουν παραπάνω αξία στα αντικείμενα που βρίσκουμε εξερευνώντας τον κόσμο. Για άλλη μια φορά, ένιωσα επιρροές από Middle-Earth: Shadow of, όσον αφορά το σύστημα μάχης και τις ιδιότητες που μπορούμε να ξεκλειδώσουμε. Στο δέντρο ικανοτήτων υπάρχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες για να ξεκλειδώσουμε. Στο Hunter, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε νέες ικανότητες και στατιστικά για το τόξο και και τις βολές μας κατά την διάρκεια μιας μάχης, στο Warrior Tree ξεκλειδώνουμε Active Skills που τα ‘δένουμε’ με ένα κουμπί και τα χρησιμοποιούμε «καίγοντας» μια Skill Bar, και τέλος το Stealth στο οποίο ανοίγουμε perks όταν βρισκόμαστε σε stealth mode.

Το Odyssey εισάγει επίσης ένα μισθοφορικό σύστημα(Mercenary System), όπου οι παίκτες μπορούν να γίνουν οι στόχοι μιας επικύρηξης μέσα από τις αποφάσεις που λαμβάνουν κατά την διάρκεια, όπως η διάπραξη εγκλημάτων κλοπής και δολοφονίας. Με αυτό το σύστημα, υπάρχουν περισσότεροι από 50 μισθοφόροι που μπορούν να μας κηνυγήσουν, με μερικούς από αυτούς να έχουν αρκούδες ή άλλους τρόπους για να μας κηνυγήσουν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισής τους, συμπεριλαμβανομένων της δολοφονίας, της εξόφλησής τους ή ακόμα και της πρόσληψής τους. Ακόμα κι αν ο παίκτης τους σκοτώνει ή τους στρατολογεί, μισθοφόροι θα συνεχίσουν να μας κηνυγούν. Το Mercenary System έχει βαθμολογίες και σε υψηλότερες βαθμολογίες οι παίκτες θα μπορούν να ξεκλειδώσουν ορισμένα προνόμια, όπως οι εκπτώσεις σε αγορές και αναβαθμίσεις. Μερικοί από τους μισθοφόρους είναι μοναδικοί, με την δική τους προιστορία και μοναδικά θρυλικά αντικείμενα.

Κάτι που επιστρέφει πανηγυρικά είναι οι Ναυμαχίες. Δεδομένου ότι η Αθήνα αποτελούσε μια μεγάλη ναυτική δύναμη, οι μετακινήσεις γίνονταν μέσω θαλάσσης, και πως γενικά όλη η χώρα είναι περικυκλωμένη από θάλασσα, είναι λογικό να επιστρέφει το αγαπητό σύστημα.

Οι παίκτες έχουν πρόσβαση σε ένα πλοίο, με το οποίο μπορούν να «οργώνουν» το Αιγαίο και να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις. Άμα το επιθυμούμε, μπορούμε να στρατολογήσουμε πλήρωμα για να καλύψουμε κενές θέσεις που ενδέχεται να θεωρούμε απαραίτητες. Φυσικά, η Αδεστρία (The Adestria) παραμετροποιείται με διακοσμητικά αντικείμενα, αναβαθμίσεις στα όπλα, νέα κατάρτια και προστατευτικά για τις μάχες.

Κατά την διάρκεια των Ναυμαχιών, περισσότερες επιλογές επιθέσεων μας ανοίγονται όσο προκαλούμε ζημιά σε κάποιο εχθρικό πλοίο. Μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε φλεγόμενα βέλη και ακόντια ή μπορούμε πιο απλά να επιβιβαστούμε και να αρχίζουμε να σφάζουμε κόσμο. Εστιάζοντας σε συγκεκριμένα σημεία του πλοίου μπορούμε να δημιουργήσουμε συνθήκες για να εμβολίσουμε στις αδυναμίες. Εμβολίζοντας μπορούμε να ξαναγεμίσουμε ένα μέρος της υγείας του Adestria. Επιπλέον, σε σχέση με το παρελθόν, η Adestria έχει τη δυνατότητα να επιβραδύνει και να γυρίζει πολύ γρήγορα ανάλογα με το πώς χρησιμοποιούνται οι κωπηλάτες. Οι Ναυμαχίες είναι πλέον περισσότερο επικεντρωμένες σε στενές συγκρούσεις παρά σε επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας.

Και αφού «βγάλαμε από την μέση» τις κυριότερες αλλαγές και προσθήκες που έγιναν στο Odyssey, ήρθε η ώρα να αφιερώσουμε λίγο χρόνο σε όλα όσα μας άρεσαν, αλλά και όσα μας ενόχλησαν. Ξεκινώντας, το Assassin’s Creed Odyssey αποτελεί μια ωδή στην Αρχαία Ελλάδα, την ιστορία της και την μυθολογία της. Η ομάδα ανάπτυξης συνεργάστηκε με ιστορικούς και έλληνες ηθοποιούς προκειμένου να αποδώσουν την χώρα μας όσο πιο πιστά γίνεται, διατηρώντας όμως το εναλλακτική φανταστική ατμόσφαιρα και οπτική που απαιτεί η ιστορία. Ο ευρύτερος χάρτης απλώνεται σε 100 τετραγωνικά μίλια και διαχωρίζεται από νερό και γη, με περιβάλλοντα όπως δάση, βουνά και παραλίες, και ζώα που μπορούμε να κηνυγήσουμε για να επωφεληθούμε από τα αγαθά τους. Και εδώ έρχεται η πρώτη παρατήρηση. Ο χάρτης, που ισχύει πως είναι ο μεγαλύτερος που έχουμε δει σε παιχνίδι της σειράς, δίνει την αίσθηση πως επαναλαμβάνει τα περιβάλλοντα. Και για του λόγου το αληθές, βλέποντας και το πρόσφατο βίντεο του IGN διαπιστώνουμε αμέσως πως ενώ υπάρχουν πολλά ελληνικά νησιά για να εξερευνήσουμε, όλα φέρουν λίγο ή πολύ την ίδια μορφολογία, την ίδια βλάστηση και παρόμοια κτήρια.

Η δεύτερη παρατήρηση – που αναφέρεται περισσότερο σε προσωπικό παράπονο παρά σε κάτι απαραίτητο – έχει να κάνει με τον υποτιτλισμό. Κάνοντας «μια βόλτα» από τις ρυθμίσεις, και κυρίως στο κομμάτι της γλώσσας και των υποτίτλων, είδαμε πως απουσιάζουν ελληνικοί υπότιτλοι σε έναν τίτλο που έχει να κάνει με την Ελλάδα, και τους ανθρώπους της. Η Ubisoft, επισκέφθηκε την χώρα μας ουκ ολίγες φορές, προκειμένου να ‘αιχμαλωτίσει’ την ελληνική νοοτροπία και καθημερινότητα ενώ απευθύνεται χαρακτηριστικά και σε Έλληνες παίκτες μέσω της χρήσης σύγχρονων φράσεων και λέξεων (όπου εκεί έρχεται η τρίτη παρατήρηση). Θεωρώ πως θα μπορούσαν να αφιερώσουν λίγο παραπάνω χρόνο για να προσθέσουν ελληνικούς υπότιτλους, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια, πως επηρεάζεται το σύνολο.

Η τρίτη παρατήρηση αφορά το voice acting και την χρήση των μοντέρνων λέξεων. Σε πολλές συζητήσεις, οι χαρακτήρες δεν έχουν χρώμα στην φωνή τους, ενώ άλλοτε θα ακούγονται ποιήματα ή αναγνώσεις κειμένων στα αρχαία ελληνικά που θα δίνουν μια πιο ευχάριστη νότα στην περιπλάνηση. Επίσης, αρκετές φορές θα ακουστεί η λέξη ‘malaka’, ακόμα και σε στιγμές που δεν εξυπηρετείται κάποιος σκοπός ή θέμα. Καταλαβαίνω πως στο Origins, όταν ακουγόταν μια στο τόσο είχε πλάκα, αν σκεφτούμε πως η ελληνική γλώσσα δεν τιμάται συχνά, αλλά στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για υπερβολή σε σημείο ανατριχίλας. Μάλλον τελικά σαν λαός μας έμεινε η…’ρετσινιά’.

Παραδέχομαι πως το Odyssey μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Η ομάδα ανάπτυξης έχτισε πάνω στα θεμέλια του Origins και μας παρέδωσε σε σύντομο χρονικό διάστημα ένα αρκετά ενδιαφέρον παιχνίδι με αρκετό περιεχόμενο, ιστορία με πολλές και διαφορετικές καταλήξεις, και χαρακτήρες που ξεφεύγουν από το μοτίβο των γνωστών μας assassins. Για πολλούς, αυτή η αλλαγή έφερε τα πάνω κάτω αφού γίνεται λόγος για έναν τίτλο που δεν είναι «Assassin’s Creed» αλλά κάτι διαφορετικό. Εδώ, θα προτιμήσω να μην παραταχθώ κάπου, και να αποδώσω εύσημα στην Ubisoft που επιχειρεί κάτι διαφορετικό, τουλάχιστον για την διήγηση.

Το σύστημα μάχης παραμένει διασκεδαστικό. Κανείς όμως δεν θα μου βγάλει από το μυαλό ότι δέχθηκε επιρροές από πρόσφατα παιχνίδια (βλ. Witcher 3, Middle-Earth, κλπ). Το ίδιο ισχύει και για το Mercenary System που μοιάζει με συνδυασμό του Nemesis System με τα Wanted Levels της σειράς Grand Theft Auto. Ωστόσο, η δυνατότητα να πραγματοποιούμε εγκλήματα όπως κλοπές και δολοφονίες απλών κατοίκων και περαστικών, ακυρώνουν αυτόματα τον αποσυγχρονισμό από το Animus, όπως αυτός γινόταν παλιότερα. Είναι λογικό, ένα παιχνίδι όπως το Assassin’s Creed, που ήταν και εκείνο που καθιέρωσε το Parkour, Stealth και Action Combat πολλών πετυχημένων Open World τίτλων, να γίνεται πλέον εκείνο που δανείζεται ιδέες από τους ανταγωνιστές του. Δεν κατηγορώ την Ubisoft που το κάνει, καθώς δεν είναι εύκολο να προσθέσεις νέα πράγματα σε παραδοσιακή φόρμουλα, και αυτά να μην χαλάσουν το σύνολο.

Προχωρώντας στο τομέα των γραφικών και της απόδοσης, δεν έχουν αλλάξει και πάρα πολλά από το Origins. Τα γραφικά παραμένουν όμορφα και εντυπωσιακά, με τα περιβάλλοντα, τους χαρακτήρες και άλλες μικρές λεπτομέρειες να συνθέτουν σκηνικά που αγγίζουν το επίπεδο του φωτορεαλισμού. Από τα προβλήματα του παρελθόντος, το pop-in έχει βελτιωθεί αισθητά με αποτέλεσμα να μην χάνουμε το ‘immersion’. Στο ίδιο βοηθάνε οι αντιδράσεις των χαρακτήρων, το αρκετά καλό lip sync και στα ηχητικά στα οποία έχει γίνει καλή δουλειά.

Το πιο ενοχλητικό πρόβλημα που αντιμετώπισα, και δεν έχει επιδιορθωθεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι το γεγονός ότι τα Assassin’s Creed πρέπει να είναι εγκατεστημένα στο σκληρό δίσκο που βρίσκονται τα Windows. Με μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο εντόπισα μια λύση για αυτό το πρόβλημα, γιατί κακά τα ψέματα, δεν έχουμε όλοι αρκετό ελεύθερο χώρο στον SSD μας. Για να μπορέσουμε να παίξουμε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αντιγράψουμε από τα αρχεία του παιχνιδιού, τους φακέλους με τους ήχους και τα βίντεο. Ευτυχώς, προς το παρόν, τα αρχεία αυτά δεν είναι πολύ μεγάλα. Αφού τα αντιγράψουμε, τότε πρέπει να δημιουργήσουμε έναν εικονικό σύνδεσμο στον φάκελο του παιχνιδιού δημιουργώντας έτσι έναν σύνδεσμο μεταξύ του βασικού και του δευτερεύοντα δίσκου.

Εκτός από μια καλή κάρτα γραφικών, οι υπολογιστές μας χρειάζονται και έναν πολύ καλό επεξεργαστή. H Ubisoft συστήνει έναν υπολογιστή με επεξεργαστή AMD FX-8350 @ 4.0 GHz, Ryzen5 -1400/Intel Corei7-3770 @ 3.5 GHz, μια κάρτα γραφικών AMD Radeon R9 290 ή NVIDIA GeForce GTX 970 με 4GB VRAM ή με ShaderModel 5.0 και 8GB μνήμης RAM. Το παραπάνω σύστημα θα είναι σε θέση να τρέξει τον τίτλο στις High Ρυθμίσεις, σε ανάλυση 1080p και 30FPS κλειδωμένα. Το δικό μας σύστημα που χρησιμοποιεί έναν Intel Corei5-4690 και μια NVIDIA GTX 1060 3GBVRAM δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα όσο είχαμε τα FPS κλειδωμένα. Και πάλι όμως, είχαμε περιπτώσεις όπου τα καρέ είχαν πτώσεις, συγκεκριμένα, σε σημεία με πολλά κτήρια, κατοίκους και βλάστηση.

Σημειώνεται πως ο υπολογιστής μας είχε εγκατεστημένη την τελευταία έκδοση του Nvidia GeForce WHQL (411.70).

Με την κυκλοφορία του τίτλου, θα υπάρχει και ένα Day One patch που θα επιδιορθώνει πολλά από τα προβλήματα και θα φέρει τον τίτλο στο ίδιο επίπεδο με τις κονσόλες, τουλάχιστον αποδοτικά. Επιβάλλεται η εγκατάσταση της εν λόγω ενημέρωσης προκειμένου να απολαύσουμε την περιπέτεια της Κασσάνδρας και του Αλέξιου χωρίς εμπόδια.

Το Assassin’s Creed Odyssey καταφέρνει να μας διασκεδάζει και να φέρει ένα νέο, κρυφό κεφάλαιο στο σύμπαν της σειράς. Το μικρό χρονικό διάστημα της ανάπτυξής του οδήγησε την ομάδα να χρησιμοποιήσει εκ νέου πολλά assets από το Origins, βελτιώνοντάς τα και επεκτείνοντας τα με νέα στοιχεία και μηχανισμούς. Η Οδύσσεια των πρωταγωνιστών είναι στο επίκεντρο μιας και μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η ιστορία παρά το gameplay που για τους περισσότερους από εμάς φαντάζει πλέον κλασσικό. Αν δεν έχετε παίξει το Black Flag, τότε οι υπάρχουσες ναυμαχίες θα σας διασκεδάσουν ιδιαίτερα, κάτι που ενδέχεται να γίνει και αν επιστρέφετε ως βετεράνος. Κάθε ώρα που πέρναγα στην προσωμοίωση του Animus, ένιωθα την αρχαία Ελλάδα να με περιτρυγυρίζει. Ακόμα και αν η ακρίβεια δεν είναι μεγάλη στα νησιά και σε άλλα σημεία της χώρας, οι δρόμοι, οι γειτονιές, τα σπίτια, η μορφολογία του εδάφους και τα πολιτιστικά στοιχεία, με ταξίδεψαν στην Αρχαία εποχή, τότε που οι πόλεις-κράτη μας ήταν πιο ένδοξα από ποτέ.

Το Assassin’s Creed Odyssey είναι πλέον διαθέσιμο στο Steam και στο Uplay στην τιμή των 59,99€.

Ευχαριστούμε την CD Media S.A. και την Ubisoft για την παροχή του Review Code.

Assassin's Creed Odyssey - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ8
GAMEPLAY8
ΓΡΑΦΙΚΑ8.5
ΑΠΟΔΟΣΗ7
ΔΙΑΡΚΕΙΑ8.5
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ8
ΘΕΤΙΚΑ
  • Ενδιαφέρουσα ιστορία και πολυδιάστατοι πρωταγωνιστές
  • Η Αρχαία Ελλάδα είναι πανέμορφη
  • Το gameplay του Origins βελτιώνεται και ενισχύεται
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
  • Μικρή διαφοροποίηση από το Origins
  • Μέτρια εως κακή απόδοση στα PC
8.5Αρκετά καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0