Η παιδική ηλικία ενός ελληνόπουλου χαρακτηρίζεται κυρίως από ξέγνοιαστα απογεύματα με άλλα παιδάκια της γειτονιάς, και καρτούν ή τηλεοπτικά σώου που τα κουβαλάμε στις αναμνήσεις μας μέχρι και σήμερα. Το Dragon Ball Z, το Yu-gi-oh, τα Pokemon & Digimon, και άλλες παιδικές σειρές, που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, βοήθησαν στο να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας και να ξεχωρίσουμε τι είδη διασκέδασης μας αρέσουν. Σε αυτά όμως, συγκαταλέγεται και η σειρά Power Rangers την οποία θα παρομοιάζαμε με μια σειρά δράσης επηρεασμένης από τα Ιαπωνικά Anime.

Όταν το Power Rangers: Battle for the Grid ανακοινώθηκε ομολογώ πως μου προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι η ομάδα ανάπτυξης επέστρεψε στις ρίζες των πολύχρωμων πολεμιστών για να δημιουργήσει ένα παιχνίδι βασισμένο στην νοσταλγία και το fan-service. Εκείνο όμως, που με παραξένεψε είναι ο σύντομος χρόνος ανακοίνωσης και κυκλοφορίας. Μόλις δύο μήνες έχουν περάσει από την ανακοίνωσή του, και τώρα βρισκόμαστε εδώ με την συνδρομή της nWay, για να σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας από την Nintendo Switch έκδοση του τίτλου.

Και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα παιχνίδι ξύλου βασισμένο στο franchise. Το Mighty Morphin Power Rangers: The Fighting Edition για το SEGA Genesis έκανε το πρώτο βήμα και δημιούργησε τα θεμέλια για το αποτέλεσμα του σήμερα. Το Battle for the Grid είναι μια σύγχρονη αντίληψη στο είδος με μηχανισμούς και γραφικά που ανταποκρίνονται σε πιο μοντέρνα συστήματα. Ωστόσο, παρά την γερή βάση του, το περιεχόμενο του παιχνιδιού και τα επερχόμενα DLC μας αφήνουν να ζητάμε κάτι παραπάνω.

Το Power Rangers: Battle for the Grid υιοθετεί το σύστημα μάχης που είδαμε στο DragonBall FighterZ και το Marvel vs Capcom. Οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν τρεις διαφορετικούς rangers τους οποίους αλλάζουν κατά την διάρκεια της μάχης ή τους χρησιμοποιούν ως βοήθεια για να επιμηκύνουν τα combo. Κάθε χαρακτήρες έχει την δική του μπάρα υγείας, όπλα και κινήσεις δίνοντας μοναδική αίσθηση στην επιλογή και τον χειρισμό τους. Για να νικήσουμε στον αγώνα θα πρέπει να βγάλουμε εκτός και τα τρία μέλη της αντίπαλης ομάδας.

Υπάρχει και ένας βαθμός τακτικής μαζί με τα διάφορα combo. Τα Assist-Swap moves μας επιτρέπουν να στείλουμε «πίσω στον πάγκο» τον ενεργό αντίπαλο και να επαναφέρουμε κάποιον που τελειώνει η ζωή του, ενώ τα MegaZords, τα τεράστια ρομπότ των Rangers, προσθέτουν ακόμα ένα ‘στρώμα’ τακτικής αφού με την ενεργοποίησή τους μπορούμε με κάθε κίνηση να εξαπολύουμε τρομακτικές, επικίνδυνες και άκρως ζημιογόνες επιθέσεις.

Είπαμε παραπάνω πως κάθε ήρωας δίνει μια διαφορετική αίσθηση στον χειρισμό του. Αυτό γιατί τα περισσότερα τυπικά αρχέτυπα ισχύουν και σε αυτή την περίπτωση. Για παράδειγμα, οι δύο βασικοί ήρωες Tommy Oliver και Jason είναι ιδανικοί για όσους θέλουν κάτι εύκολο στον χειρισμό και την πραγματοποίηση δυναμικών combo, με την Ranger Slayer να είναι πιο τεχνική με την τοποθέτηση παγίδων και τις επιθέσεις από απόσταση. Από την άλλη, η Gia Moran – και μια από τις αγαπημένες – είναι ο πολεμιστής που θα διαλύσει τους αντιπάλους της με μια πληθώρα από κοντινές και μακρινές επιθέσεις.

Στον τομέα των γραφικών δεν μπορούμε να εκφράσουμε κάποιο παράπονο, τουλάχιστον όταν πρόκειται για την έκδοση του Switch, αφού τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι καθαρά, υψηλής ποιότητας και ευκρίνειας, και πιστά στο μοντέλο αναφοράς τους. Η κίνηση των χαρακτήρων μοιάζει φυσική και καλοδουλεμένη, με τις επιθέσεις να συνδέονται ευχάριστα. Κάθε χτύπημα καταλήγει σε ένα ικανοποιητικό ‘feedback’ και τα εφέ ταιριάζουν απόλυτα στους χαρακτήρες και τα τοπία στα οποία θα βρεθούμε – κάτι που ισχύει και για τα MegaZords.

Δυστυχώς, το διασκεδαστικό σύστημα μάχης του δεν μπορεί να κρύψει το ελάχιστο περιεχόμενό του. Οι χαρακτήρες που μπορούμε να επιλέξουμε είναι λιγότεροι απ’ότι θα θέλαμε (με πολλούς βασικούς Rangers και Villains να λείπουν), τα MegaZords μόνο τρία, και οι διαθέσιμες πίστες μόνο πέντε, με την μια από αυτές να είναι το Training Zone. Αν αναλογιστούμε πως κάθε χαρακτήρες έχει έναν συγκεκριμένο αριθμό κινήσεων, και πως τα Zords εκτελούν μόνο τρεις με τέσσερις κινήσεις για περιορισμένο χρονικό διάστημα, η έλλειψη χαρακτήρων είναι ένα αρκετά μεγάλο αγκάθι. Από την άλλη, η τιμή της Standard έκδοσης (19,99€) ίσως δώσει στους πιο competitive παίκτες το έρεισμα να ασχοληθούν λίγο παραπάνω, αλλά το Season Pass (που έχει την λογική του Fortnite-style Battle Pass) με μόνο τρεις χαρακτήρες ίσως μας κρατήσει μακριά από κάποια αγορά.

Το Power Rangers: Battle for the Grid είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι ξύλου, όσον αφορά τους μηχανισμούς του. Όμως, το λειψό περιεχόμενό του, τα αμφιλεγόμενα γραφικά του, και τα ελάχιστα Single-player Modes θα αφήσουν απογοητευμένους τους φίλους των Rangers. Το A.I. του Arcade Mode δεν θα αποτελέσει ιδιαίτερη δυσκολία για όσους γνωρίζουν από παιχνίδια ξύλου, και η έλλειψη κάποιου story mode δεν μας δίνει λόγους για να επιστρέψουμε. Παρόλα αυτά, η nWay έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό υπόβαθρο για ένα παιχνίδι που αν παρέμενε περισσότερο καιρό υπό ανάπτυξη θα ήταν ικανό να διεκδικήσει μια θέση στο ‘Πάνθεον’ του είδους.

Ευχαριστούμε την nWay για την παροχή του Review Code.

[Alt-tab Galaxy] Power Rangers: Battle for the Grid - Nintendo Switch Review
GAMEPLAY7.5
ΓΡΑΦΙΚΑ7
ΑΠΟΔΟΣΗ8.5
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ6
ΔΙΑΡΚΕΙΑ6
ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ8
7Καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0