Η εξεταστική πλησιάζει ολοταχώς. Για κάποιους πιθανόν να έχει ήδη αρχίσει. Φυσικά εμείς δεν καταλαβαίνουμε από τέτοια και προτιμούμε να περνάμε τον χρόνο μας σκεπτόμενοι διάφορα πράγματα που μόνον ένας φοιτητής που βαριέται μπορεί να σκεφτεί. Έτσι σε μία συζήτηση με τον γνωστό άγνωστο Χ (έτσι για να ακούγεται πιο μυστήριο) πάνω στους τύπους που συναντά κανείς στις γυναίκες σήμερα μας ήρθε η εξής ιδέα. Τι θα γινόταν αν σε κάθε ένα από αυτά τα στερεότυπα αντιστοιχούσαμε μία άλλη μας αγάπη; (κάρτες γραφικών δηλαδή; τι άλλο;). Μετά από ώρες ατελείωτης σκέψης και προβληματισμού καταλήξαμε στις παρακάτω κατηγορίες.

NVidia γενικά:

Δίνουν πολλά και ζητάνε ακόμα περισσότερα. Οι περισσότερες από αυτές είναι για γερά πορτοφόλια. Τις μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον ανωτερότητας το οποίο είναι εμφανές από την αρχή ενώ παράλληλα επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό αυτούς που είναι γύρω τους. Είναι η πρώτη εμπειρία για πολλούς. Μεταφέρουν τα προβλήματα της υπερβολικής αυτοπεποίθησης. Δεν είναι όμως όλες τέλειες και θέλει ιδιαίτερη προσοχή η τελική επιλογή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσεις τις προκλήσεις τους. Όσο είναι νέες βελτιώνονται αρκετά όταν περνάν τα χρόνια όμως φαίνεται ο πραγματικός τους εαυτός.

GTX 750: Εκμεταλλεύεται το όνομα nvidia για να μπερδέψει τους υποψήφιους αγοραστές. Όταν την πάρεις και δεις πως δεν έχει τίποτα να δώσει σκέφτεσαι το λάθος που έκανες. Είναι όμως πλέον πολύ αργά να κάνεις πίσω. Έχει αρκετά καλή εμφάνιση την οποία προσπαθεί να αναδείξει όσο περισσότερο μπορεί. Η επιφανειακή προσωπικότητα της κρύβεται καλά πίσω από το πολύ «μακιγιάζ» του κατασκευαστή.

GTX 760: Νομίζει πως επειδή είναι κάρτα nvidia θα τραβήξει την προσοχή. Προσφέρει αρκετά για την τιμή της είναι όμως πίσω σε σχέση με τις υπόλοιπες. Το όνομα nvidia της δίνει την αυτοπεποίθηση που θέλει, απογοητεύει όμως όποιον ψάχνει κάτι περισσότερο.

GTX 770: Η πιο «τίμια» κάρτα της εταιρείας. Καλή σχέση τιμής απόδοσης. Προσπαθεί να μπει στα χωράφια του high end χωρίς δυστυχώς μεγάλη επιτυχία.

GTX 780: Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Πολύ καλές επιδόσεις. Σχετικά φιλική τιμή. Είναι η πρώτη που συναντάς στην high end κατηγορία και δεν φοβάται να το δείξει. Έχει αυτοπεποίθηση που πολλές θα ζήλευαν και όχι άδικα. Παρουσιάζει όμως αρκετά κόμπλεξ όταν κάθεται δίπλα σε ακριβότερες κάρτες. Έχει την τάση να θεωρεί τον εαυτό της ανώτερο από οποιαδήποτε κάρτα της AMD.

GTX Titan: Όνομα που φοβίζει. Προσωπικότητα όμως αρκετά επιφανειακή. Είναι η κάρτα που δίνεις πολλά χρήματα για να την αγοράσεις, χαίρεσαι στην αρχή με τις επιδόσεις αλλά μετά αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι τα χρήματα που έδωσες μάλλον ήταν υπερβολικά. Έχει την εμφάνιση και το ταμπεραμέντο της ντίβας. Δεν σηκώνει πολλά πολλά. Πολύ δύσκολο να την ξεφορτωθείς εάν πέσεις στα πλοκάμια της αφού δεν είναι πολλοί εκείνοι που μπορούν να την αντέξουν.

GTX 780Τi: Σχεδόν ίδια με την Titan με την διαφορά ότι μοιράζεται αρκετά σε σχέση με την απλή 780. Το ti δίπλα στο όνομα προσφέρει επιπλέον επιδόσεις μαζί με αρκετούς μπελάδες. Είναι hardcore και δεν φοβάται να το δείξει. Ζητάει πολλά χρήματα δίνει όμως λίγα παραπάνω από την φθηνότερη αδερφή της. Έχει αυστηρή προσωπικότητα και δεν θέλει να την συγκρίνουν με καμία άλλη.

GTX Titan Black: Top high end κατηγορία. Ανώτερη από όλες. Απλησίαστη σε κάθε περίπτωση. Δεν καταδέχεται να «μπει» σε συστήματα κάτω των 2000 ευρώ. Απευθύνεται σε ανθρώπους που ψάχνουν την τελειότητα στο λάθος μέρος. Την βλέπεις σπάνια σε pc και σκέφτεσαι πόσο ωραία είναι. Καταλαβαίνεις όμως γρήγορα ότι ποτέ δεν μπορείς να την αποκτήσεις ενώ στο πίσω μέρος του μυαλού σου υπάρχει η ιδέα πως ίσως και να είναι καλύτερα έτσι.

[symple_spacing size=»20px»]

AMD γενικά:

Αρχικά οι AMD δεν σου γεμίζουν το μάτι. Λίγο η τιμή, λίγο τα διάφορα προβλήματα που ακούγονται για αυτές σε κάνουν να ανησυχείς. Ίσως όμως αυτή ακριβώς να είναι και η γοητεία τους. Η κάθε μία έχει την δική της προσωπικότητα. Κάποιες αποδεικνύονται σκύλες ενώ άλλες «κάρτες για σπίτι». Είναι ακατέργαστα διαμάντια που περιμένουν τον κατάλληλο για να τις ξεκλειδώσει.

280/280x: Κάρτες στην mid range κατηγορία. Διακατέχονται από τον χαρακτήρα της AMD. Είναι κάρτες μέτριας επίδοσης και ομορφιάς αν τις συγκρίνει κανείς με υπόλοιπες, έχουν όμως έναν τομέα, διαφορετικό η κάθε μία που τις βάζουν μπροστά από τον ανταγωνισμό της κατηγορίας τους. Σηκώνουν αρκετή βελτίωση μέσω overclocking ενώ κρατάνε και τα μειονεκτήματα του κατασκευαστή, όπως παράξενη συμπεριφορά και αρκετή διακύμανση στην απόδοση αναλόγως της περίπτωσης.

280toxic: Κάρτα πολύ απαιτητική. Θέλει από τον χρήστη τον χρόνο που της αναλογεί. Δεν εντυπωσιάζει με την πρώτη ματιά αφού στα χαρτιά δεν διαφέρει και πολύ από τις μικρότερες αδερφές της. Κρατάει όμως αρκετά μυστικά τα οποία είναι έτοιμη να δώσει μόνο σε όσους πραγματικά αξίζουν την προσοχή της.

290: Κάρτα πραγματικό θηρίο. Σε βγάζει κάθε φορά ασπροπρόσωπο ενώ δεν ζητάει το υπέρογκο ποσό που θέλει κάποια από το στρατόπεδο της nvidia. Έχει και αυτή αρκετές κρυφές χάρες. Μόνο μειονέκτημα (που μπορεί να θεωρηθεί και πλεονέκτημα σε κάποιους τομείς) είναι οι υψηλές θερμοκρασίες που κάνουν την κάρτα αρκετά καυτή. Έχει όμως αυτές τις ατέλειες που γοητεύουν.

290x: Προσεγγίζει αρκετά την nvidia στην λογική αφού και εδώ παρατηρούμε μικρές διαφορές από την πιο φθηνή απλή 290 ενώ η τιμή της είναι αρκετά μεγάλη για αυτά που προσφέρει σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Είναι αντικειμενικά πολύ όμορφη, τόσο που ίσως να πρέπει και να φοβάσαι να την χρησιμοποιείς. Ανεβάζει την θερμοκρασία τουλάχιστον στο case αρκετά εύκολα.

295: Κάρτα που την βλέπεις και την θυμάσαι για μέρες. Σε κάνει να γυρίσεις το κεφάλι και να την κοιτάξεις. Πολύ σπάνια να την συναντήσεις σε κάποια βιτρίνα όχι τόσο λόγω της αρκετά υψηλής τιμής αλλά επειδή είναι για εξαιρετικά λίγους. Διακατέχεται από μια τρέλα που δεν την βλέπεις εύκολα σε άλλες. Δεν σταματάει πουθενά. Αποτελεί ιδανική αγορά για αυτούς που έχουν να διαθέσουν τα χρήματα και άπιαστο όνειρο για τους υπόλοιπους που αναγκαστικά κοιτάν τις πιο «εύκολες».

Νομίζω τα παραπάνω καλύπτουν μια αρκετά μεγάλη γκάμα περιπτώσεων. Φυσικά δεν υπάρχουν για όλες έτοιμες κατηγορίες, όπως και όλες οι κάρτες δεν είναι ίδιες. Όπως και να έχει πιστεύω ότι το άρθρο θα αποτελέσει την αρχή για περαιτέρω έρευνα γύρω από την ψυχοκαρτολογία.