Τι συμβαίνει όταν ένα παιχνίδι προκαλεί την ηθική ενός ανθρώπου; Πως αντιδρά κάποιος που πρέπει να πάρει αποφάσεις που κρίνουν το μέλλον ενός λαού; Μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος για να εξασφαλίσει την επιβίωση των πολλών; Σε αντίστοιχες ερωτήσεις καλείτε να απαντήσει όποιος αναλάβει να διοικήσει την κοινότητα του Βικτωριανού New London, στο νέο δημιούργημα της 11 bit Studios. Προσωπικά περίμενα πως και πως το Frostpunk. Όταν είχε ανακοινωθεί για πρώτη φορά, οι πληροφορίες που που δημοσιεύονταν γι’αυτό μου είχαν κινήσει το ενδιαφέρον, αρκετά θα έλεγα. Οφείλω να ομολογήσω πως λατρεύω όλα εκείνα τα παιχνίδια που το θέμα τους και η ατμόσφαιρά τους περιτριγυρίζεται απο χιονισμένα τοπία, ειδικά όταν είναι εκτελεσμένα στον βαθμό ποιότητας που έχουμε στην συγκερκιμένη περίπτωση. Καταλυτικό ρόλο, βέβαια, έπαιξε και το steampunk στοιχείο που ξεχειλίζει άφθονο σε όλη την διάρκεια του τίτλου.

Ξεκινώντας, ήμουν προετοιμασμένος για ένα συναισθηματικό roller coaster, γνωρίζοντας τον προηγούμενο τίτλο της 11 bit, This War of Mine. Το νέο δημιούργημα τους μας παρουσιάζει μια «εποχή παγετώνων» που δεν είναι ένα από τα κλασσικά παραμύθια που βλέπουμε στις σειρές και τον κινηματογράφο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με σκληρές συνθήκες, αρρώστιες και θανάτους. Φυσικά τον πρωτεύοντα ρόλο δεν τον έχουν μόνο οι ενήλικες μιας και όπως και στο This War of Mine, έτσι και εδώ τα μικρά παιδιά έχουν βρεθεί στο προσκήνιο αρκετά περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς, δηλώνοντας την ευαισθησία που έχει η ομάδα της 11 bit προς ορισμένα ανθρωπιστικά προβλήματα. Αυτό μάλιστα ήταν ένας από τους πολυάριθμους λόγους για να δημιουργηθεί ένα περίεργο κλίμα σε ορισμένες χώρες σχετικά με την κυκλοφορία του τίτλου (*γκουχου* Κίνα *γκουχου*). Αυτήν την φορά, η 11 bit, αντί να συνεχίσει στους platformer ρυθμούς που είχαμε δει στο This War of Mine, διάλεξε να πατήσει στην συνταγή του Strategy είδους με micro-management στοιχεία, χωρίς φυσικά να υπάρχει έκλειψη του στοιχείου της επιβίωσης. Πάμε να δούμε τι μας προσφέρει το Frostpunk και αν αξίζει τελικά τα χρήματα του στην κατάσταση που βρίσκετε αυτήν την στιγμή.

Τι εστί Frostpunk

Ξεκινώντας λοιπόν, το Frostpunk, είναι ένα μετα-αποκαλυπτικό παιχνίδι στρατηγικής, με στοιχεία επιβίωσης βαδίζοντας στα χνάρια του This War of Mine, με την μόνη διαφορά πως αντί να γνωρίζουμε ιστορίες μεμονωμένων χαρακτήρων, περνάμε στην αφήγηση της ιστορίας ενός ολόκληρου λαού. Χρησιμοποιεί την in-house μηχανή γραφικών που ακούει στο όνομα Liquid Engine και διατηρεί ένα αφηγηματικό ύφος, προσφέροντας επιλογές σε μια πληθώρα συμβάντων που δένουν και βοηθούν την ροή της ιστορίας. Στόχος, πάντα, είναι η επιβίωση από τον «παγετό που έρχεται», πάση θυσία. Κατά την κυκλοφορία του, το Frostpunk, μας έκανε διαθέσιμα τρία σενάρια τα οποία, αν πειραματιστείς λιγάκι, δεν διαρκούν περισσότερο από 8 έως 12 ώρες στο σύνολο. Στην αντίθετη περίπτωση, που δηλαδή δεν μπορείς να κατανοήσεις γρήγορα πως λειτουργούν ορισμένα πράγματα, ίσως κρατήσει κάτι παραπάνω από 12 ώρες. Παρ’ όλα αυτά, η διάρκεια του παιχνιδιού εξαρτάται και από άλλους παράγοντες όπως τον βαθμό δυσκολίας και το στιλ του gameplay. Tο κύριο σενάριο κρατάει 46 μέρες ενώ τα υπόλοιπα κρατάνε λιγότερο. Για την ώρα απουσιάζει το endless/sandbox mode αλλά η 11 bit έχει υποσχεθεί πως θα το προσθέσει σύντομα μαζί με περισσότερα σενάρια. Κάθε σενάριο, εκτός από τον παγετώνα, έχει ένα ακόμα «κακό» να αντιμετωπίσεις. Στο πρώτο, που είναι και το κύριο σενάριο, έχεις να αντιμετωπίσεις τους Londoners που θέλουν να φύγουν από το New London και πρέπει πάση θυσία να κρατήσεις τον αριθμό των υποστηρικτών τους στο κατώτερο. Στο δεύτερο σενάριο πρέπει να προστατέψεις από το κρύο, τέσσερις κιβωτούς και στο τρίτο καλείσαι να αντιμετωπίσεις κάποιους Λόρδους που ζητούν καταφύγιο στην πόλη, καθώς και να αποτρέψεις ρατσιστικές διαμάχες που δημιουργούνται στην περίπτωση που αποφασίσεις να τους βοηθήσεις.

Στην δική μου περίπτωση έπαιξα αρκετές φορές και τα τρία σενάρια για να δοκιμάσω διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με την παραγωγή και την αξιοποίηση των πόρων και να διαλέξω διαφορετικά μονοπάτια σε κάποια κρίσιμα ζητήματα. Μπορώ να πω πως το Frostpunk γνωρίζει καλά πως να μην σε αφήσει να ξεχάσεις τις «μαύρες» στιγμές. Όταν επιβιώσεις και τις 46 μέρες σε κάθε σενάριο, ξεκινάει ένα time-lapse του playthrough σου, δείχνει δηλαδή την πορεία που πέρασε η πόλη σου αυτές τις 46 μέρες, και παράλληλα δείχνει κειμενάκι που σχετίζετε με τις αποφάσεις σου. Το κειμενάκι περιγράφει το κατά πόσο ξεπέρασες κάποια όρια για να επιτύχεις διάφορους στόχους. Ουσιαστικά μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως υπάρχει καλό και κακό ending, αν και αυτό είναι υποκειμενικό γιατί όλα έχουν να κάνουν με την ιδιοσυγκρασία του κάθε παίκτη/ηγέτη. Δεν θέλω να κάνω spoil το συγκεκριμένο κομμάτι γιατί σε συνδυασμό με την μουσική που το συνοδεύει, είναι κάτι που πρέπει να δεις με τα μάτια σου αφού έχεις παίξει ο ίδιος. Σε γενικές γραμμές γίνετε, ας πούμε, μια κριτική στον τρόπο ηγεσίας.

Winter is coming

Στο Frostpunk, αναλαμβάνουμε την ηγεσία μιας ομάδας ανθρώπων που περιφέρετε στο απέραντο άσπρο με προορισμό μια γεννήτρια. Στόχος, είναι η εκκίνηση της γεννήτριας χρησιμοποιώντας την ως κύρια πηγή ενέργειας και θέρμανσης. Πρέπει να μαζέψουμε διάφορους πόρους όπως κάρβουνα, ξύλα και μέταλλα, ώστε να ξεκινήσουμε να χτίζουμε διάφορα κτίρια, θεμελιώνοντας μια μικρή πόλη. Σε κάθε σενάριο, η γεννήτρια είναι το σημαντικότερο κτίριο και λειτουργεί ως καρδιά αυτής της πόλης. Θα μπορούσε να πει κανείς πως η γεννήτρια είναι τόσο σημαντική που μπορεί άνετα να θεωρηθεί ως ένα βαθμό, ειδωλολατρία. Η τοποθέτηση των κτιρίων γίνετε σε ένα κυκλικό πλέγμα, γύρο από την γεννήτρια, και κάθε κτίριο πρέπει να είναι συνδεμένο με αυτήν χρησιμοποιώντας δρόμους. Βλέποντας την πόλη μας να αποκτάει ζωή και κατ’ επέκταση όγκο, μπορούμε να διακρίνουμε τον συμβολισμό που δίνει η 11 bit στην σημασία της γεννήτριας ως πηγή ζωής. Καθώς οι πολίτες συλλέγουν τους διασκορπισμένους πόρους που υπάρχουν γύρο γύρο, είναι απαραίτητο να γίνει σε παράλληλο χρόνο έρευνα νέων τεχνολογιών και κτιρίων στο Εργαστήρι (Workshop). Όταν οι διασκορπισμένοι πόροι εξαντληθούν, η αυτονομία της πόλης θα πρέπει να εξαρτάται από διάφορα εργοστάσια παραγωγής, έχοντας πάντα στόχο το πλεόνασμα. Στην θεωρία αυτό φαντάζει απλό, αλλά δεν είναι.

Οι εργασίες γίνονται σε συγκεκριμένες ώρες, ακολουθώντας το κλασικό οκτάωρο. Αν οι οκτώ ώρες δεν φτάνουν για εξασφαλιστεί το πλεόνασμα τότε έχουμε την δυνατότητα να περάσουμε νόμο που θεσπίζει είτε υπερωρίες, είτε ολόκληρο 24ωρο. Στο Frostpunk έχουμε την δυνατότητα να περάσουμε διάφορους νόμους που έχουν να κάνουν με το πώς θα αντιμετωπίζει η κοινωνία του New London (έτσι ονομάζετε η πόλη μας) ορισμένες συνθήκες. Ένα ακόμα παράδειγμα, πέρα από το ωράριο εργασίας, είναι το τι ακριβώς θα συμβεί στο σώμα ενός θανόντος. Οι διαθέσιμες επιλογές στην προκειμένη είναι είτε η δημιουργία νεκροταφείου για να θάβονται οι νεκροί, είτε η δημιουργία λάκκων προκειμένου να διατηρούνται παγωμένα τα πτώματα για να αξιοποιηθούν στην πορεία για μεταμόσχευση οργάνων. Αντίστοιχα, μπορούμε να αποφασίσουμε για την μοίρα των παιδιών. Αν ξεμείνουμε από εργάτες μπορούμε να νομοθετήσουμε την παιδική εργασία ή αν είμαστε αντίθετοι σε αυτό, να χτίσουμε κτίρια στα οποία θα διαμένουν στο μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας. Κάθε επιλογή έχει και ανάλογο αντίκτυπο στο ηθικό της κοινωνίας που σε βάθος χρόνου αυτό θα αποτελέσει σίγουρο πρόβλημα. Αν για παράδειγμα επιλέξουμε να δημιουργήσουμε νεκροταφείο για τους νεκρούς, τότε είναι αυτονόητο πως οι κοντινοί τους θα παρευρεθούν στην κηδεία τους έχοντας ως αποτέλεσμα την απουσία τους, για λίγες ώρες, από την θέση που τους έχουμε τοποθετήσει για να εργαστούν.

Εκτός από τους βασικούς νόμους προσαρμογής, σε κάποιο σημείο ορισμένων σεναρίων, θα πρέπει να αποφασίσουμε το ύφος της ηγεσίας μας, ανοίγοντας περισσότερους νόμους. Έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στην τάξη και την πίστη. Όπως καταλαβαίνουμε από τα ονόματα των κατηγοριών, η πρώτη κατεύθυνση βασίζετε στην αστυνόμευση, την προπαγάνδα και τον αυταρχισμό – φασισμό με λίγα λόγια. Η δεύτερη κατεύθυνση, αυτή της πίστης, βασίζετε στην κυριαρχία της θρησκείας μέσα στην κοινότητα και εν τέλει καταλήγει πάλι σε μια μορφή φασισμού. Κάθε μία από τις κατηγορίες προσφέρει τόσο καλούς νόμους, όσο και κακούς.

Πέρα από το χτίσιμο και την διαχείριση των πόρων, τις διάφορες αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε για την μοίρα των νεο-Λονδρέζων κατοίκων και την διατήρηση της τάξης, έχουμε να χειριστούμε και κάτι ακόμα. Πολύ γρήγορα, από το πρώτο σενάριο κιόλας, το Frostpunk μας βάζει να χτίσουμε έναν φάρο. Ο φάρος μας δίνει την δυνατότητα να φτιάξουμε ομάδες αναγνώρισης και να τις στείλουμε σε μακρινές αποστάσεις να εξερευνήσουν διάφορα σημεία ενδιαφέροντος. Σε αυτά τα σημεία μπορούμε να βρούμε διάφορα και χρήσιμα πράγματα όπως πόρους, πρόσφυγες που χρειάζονται την βοήθεια μας, που φυσικά αν θέλουμε δεν τους δίνουμε την παραμικρή σημασία και τους αφήνουμε να πεθάνουν από το τις φυσικές απειλές, εργοστάσια παραγωγής πόρων που μπορούμε να τα επανδρώσουμε και, ίσως το πιο steampunk στοιχείο του παιχνιδιού, Automatons. Τα Automatons είναι τετράποδες ατμομηχανές που εργάζονται ακατάπαυστα 24 ώρες χωρίς να υποφέρουν από το κρύο, με μόνη απαίτηση να υπάρχει πάντα κάρβουνο στην γεννήτρια και να είναι ενεργοποιημένη για να μπορούν να γεμίζουν τα ντεπόζιτα τους. Στο αρχικό τους στάδιο ίσως είναι λίγο κατώτερα από τους ανθρώπους σε παραγωγή αλλά με την κατάλληλη έρευνα μπορούν να συντελέσουν στην υγιής διαβίωση του λαού. Μάλιστα κάτι ανάλογο είναι απαραίτητη προϋπόθεση σε ένα από τα σενάρια, δηλαδή η αποκλειστική χρήση Automatons.

Εκθρονίσου σαν ήρωας ή ζήσε αρκετά για να δεις τους πάντες να πεθαίνουν

Το Frostpunk όμως, σε αντίθεση με το This War of Mine, υποφέρει από κάποια θεματάκια. Θα ξεκινήσω με αυτό που με ενόχλησε περισσότερο από όλα, το hard mode. Ενώ στα δύο πρώτα επίπεδα δυσκολίας υπάρχει χώρος για «πειράματα», στο τελευταίο επίπεδο δυσκολίας δεν ισχύει στον ίδιο βαθμό. Προκειμένου να αντεπεξέλθεις, θα πρέπει να ακολουθήσεις συγκεκριμένες κινήσεις σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να ολοκληρωθεί το σενάριο, κάνοντας σε να νιώθεις πως δεν παίζεις ένα αφηγηματικό παιχνίδι αλλά μια δοκιμασία. Ένα άλλο θέμα είναι η λιτή επεξήγηση των μηχανισμών και του interface. Τα κτίρια έχουν αρκετά «βαθιά» μικρο-διαχείριση που πιθανότατα να μας πάρει λίγο χρόνο για να καταλάβουμε και πάνω στον χαμό σίγουρα θα μας ξεφύγουν, επανειλημμένα, αρκετές λεπτομέρειες που αν τις γνωρίζαμε εξαρχής θα σου ήταν πιο εύκολο να διαχειριστούμε την καθημερινότητα της πόλης.

Όσον αφορά την επίδοση του παιχνιδιού, είναι αισθητό πως δεν έχει γίνει optimization στον βαθμό που θα έπρεπε και απαιτεί ένα σχετικά καλό μηχάνημα για να τρέξει χωρίς προβλήματα. Μάλιστα τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός παικτών που δεν μπορούσε να ξεκινήσει το παιχνίδι, καθόλου. Τα γραφικά του είναι εξαιρετικά, ειδικά οι λεπτομέρειες στις ατμομηχανές και τον τρόπο που κάθετε το χιόνι πάνω σε αυτές κατά την επιδείνωση του καιρού. Η μουσική που συνοδεύει το παιχνίδι, αν και μπορεί να περάσει απαρατήρητη, είναι ανατριχιαστική. Για τα χρήματα που κοστίζει δεν μπορώ να το προτείνω χωρίς επιφυλάξεις μιας και δεν έχει, για την ώρα, μεγάλο βαθμό περιεχομένου. Όπως προαναφέραμε στην αρχή δεν υπάρχει κάποιο endless/sandbox mode και τα σενάρια που προσφέρει είναι μικρά. Με φοβίζει η πιθανότητα να υπάρξουν λιγοστά δωρεάν προστιθέμενα σενάρια και πολλαπλά DLC. Τα λεγόμενα «τυχαία γεγονότα» δεν είναι τόσο τυχαία και από ένα σημείο και μετά είναι αρκετά επαναλαμβανόμενα. Ενώ έχει δοθεί τεράστια βάση στα κτίρια, οι αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους είναι ελάχιστη.

But was it worth it?

Το Frostpunk είναι ένα παιχνίδι που επιδιώκει να προκαλέσει την ηθική του παίκτη σε μια πληθώρα από ανθρωπιστικά θέματα, που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους νιώθουν κάπως ξεπερασμένα. Στην αρχή μπορεί να φανεί αρκετά βαθύ και πολύπλοκο, αλλά μετά από αρκετές ώρες μέσα στο παιχνίδι αυτή η αίσθηση εξαλείφετε. Είναι αρκετά όμορφο, τόσο οπτικά όσο και ακουστικά. Έχει θεματάκια που το κρατάνε, αισθητά, πίσω και μοιάζει σαν early access τίτλος. Αν κάποιος θέλει να το αγοράσει, θα πρότεινα να περιμένει κάποια έκπτωση ή να μπει περισσότερο υλικό.

Το Frostpunk είναι ένα Post-Apocalyptic Survival-Strategy παιχνίδι με αφηγηματικό ύφος. Έχει αναπτυχθεί από την ομάδα 11 bit Studios και κυκλοφορεί για PC από την ίδια. Μπορείτε να το βρείτε στην πλατφόρμα του Steam στα 29,99€.

Ευχαριστούμε την ομάδα της 11 bit Studios για την παραχώρηση ενός ψηφιακού αντίτυπου για τις ανάγκες του review.

Frostpunk - PC Review
Η κυριολεκτική προσωποποίηση της φράσης "Winter is coming". Ένας τίτλος που περνάει με πανέξυπνο τρόπο, σοβαρά, μηνύματα και σε βάζει σε σκέψεις. Αν και ο βαθμός δυσκολίας προκαλεί αρκετά συχνά τον πρώιμο τερματισμό ενός playthrough, αφήνει την εντύπωση πως εξίσου έχεις κατορθώσει πράγματα μιας και η ουσία βρίσκετε στο "ταξίδι" και όχι στον προορισμό. Άλλωστε, πολλές φορές καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις βασισμένοι στην ηθική μας, άσχετα αν μπορούν να εξασφαλίσουν την επιβίωση ενός ολόκληρου λαού.
ΙΣΤΟΡΙΑ8.5
GAMEPLAY8.5
ΓΡΑΦΙΚΑ9
ΑΠΟΔΟΣΗ7.5
ΔΙΑΡΚΕΙΑ4.5
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ7
Τhe Guds
  • Βαθύ σύστημα διαχείρισης, με κάθε επιλογή να έχει εμφανές αντίκτυπο
  • Φοβερός συνδυασμός των Survival & Strategy genre
The Mehs
  • Στο μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας ορισμένες κινήσεις και αποφάσεις είναι μονόδρομος
  • Θα μπορούσε να έχει καλύτερο σύστημα επεξήγησης των λειτουργιών
  • Απουσία "endless mode" κατά την κυκλοφορία
7.5Winter is coming
Reader Rating: (1 Vote)
7.5