Πριν από δύο χρόνια, και συγκεκριμένα τον Μάιο του 2016, ο Brand Manager της Omega Force Kenichi Ogasawara είχε δηλώσει σε συνέντευξή του πως η μετάβαση και η ανανέωση της σειράς Dynasty Warriors δεν ήταν επαρκής. Η ανακοίνωση του νέου τίτλου τους θα είχε μεγάλη σημασία για το μέλλον της σειράς και θα σήμανε μια νέα εποχή γεμάτη αλλαγές και βελτιώσεις, με μάχες που θα εντυπωσίαζαν και τους πιο απαιτητικούς, και σκέλη που θα έφταναν αστρονομικά νούμερα. Αυτή η αλλαγή όμως, θα ερχόταν με θυσίες και πολλές στρατηγικές αποφάσεις από την Omega Force και την Koei Tecmo αφού το επόμενο παιχνίδι της σειράς θα έπρεπε να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της ομάδας ανάπτυξης αλλά και των φίλων του Franchise χωρίς όμως να χαθεί η αίσθηση της σύγχρονης περιόδου.

Η ανακοίνωση του Dynasty Warriors 9 επιφύλασσε πολλές εκπλήξεις. Σύμφωνα με τις ομάδες ανάπτυξης και έκδοσης, το κύριο χαρακτηριστικό είναι η περιπλάνησή μας σε έναν ανοιχτό κόσμο, επιτρέποντάς μας έτσι να μπούμε και να βγούμε από πόλεις και να εξερευνήσουμε την Κεντρική Κίνα ανακαλύπτοντας όμορφα τοπία και κατακτώντας αντίπαλα στρατόπεδα. Οι παίχτες αποκτούν την ευκαιρία να επιλέξουν όλους τους ήρωες που έχουμε δει μέχρι σήμερα, να περιπλανηθούν μέσα από τα μάτια τους, να χρησιμοποιήσουν τις δυνάμεις τους και να μάθουν από την αρχή το ανανεωμένο σύστημα μάχης που ξεφεύγει από τον συνδυασμό ελαφριών και μη, επιθέσεων.

Ο ένατος τίτλος της σειράς συνεχίζει στο παραδοσιακό μονοπάτι του hack and slash με προοπτική τρίτου προσώπου αλλά και χαρακτηριστικά stealth, κάτι που δεν συνηθίζεται στην σειρά. Το άνοιγμα του χάρτη της Κίνας μας επιτρέπει να ανεβούμε στο πιστό μας άλογο και να την εξερευνήσουμε στην έκτασή της, ενώ από την άλλη, μπορούμε να επιλέξουμε το περπάτημα ή την πλεύση για τις δύσβατες περιοχές. Το παιχνίδι επικεντρώνει στα διάφορα ζωντανά περιβάλλοντα (όπως πόλεις και χωριά) καθώς και περιοχές όπου λαμβάνουν χώρα μάχες μεγάλης έκτασης.

Το Dynasty Warriors 9 δεν είναι το τυπικό παιχνίδι που όλοι έχουμε συνηθίσει και αγαπήσει. Οι αποστολές και οι μεγάλες μάχες συγκεκριμένων στόχων έχουν αντικατασταθεί από Quests μικρής και μεγάλης σημασίας, και συστήματα που θα μας θυμίσουν πρόσφατα παιχνίδια ρόλων. Μέσα σε αυτά τα συστήματα συγκαταλέγονται το νέο σύστημα μάχης, τα αντικείμενα και τα υλικά που μαζεύουμε για την κατασκευή καλύτερου οπλισμού, ο περιεκτικός χάρτης που θα μας βοηθήσει στην πορεία του παιχνιδιού και η ύπαρξη του Hook που χρησιμεύει στο να φτάσουμε σε ψηλά σημεία και να αγναντεύουμε τα τοπία στο στυλ του Assassin’s Creed. Όλα αυτά πλαισιώνονται από έναν δυναμικό κύκλο μέρας-νύχτας και ενός συστήματος καιρού που επηρεάζει διάφορους τομείς όπως την ορατότητα των αντιπάλων αν βρέχει ή την επιθετική ικανότητα σε περίπτωση χιονιού.

Στο μεγαλύτερο κομμάτι του gameplay, αισθάνθηκα πως έπαιζα ένα spin-off βασισμένο στην αγαπημένη σειρά. Τα διάφορα στοιχεία που συναντάμε σε ένα RPG όπως Fetch-quests, housing, αδιάφορους NPCs και ανούσιες μάχες δηλώνουν έντονα την παρουσία τους. Για παράδειγμα, φανταστείτε να έχετε τον Zhang Yun και να ψαρεύετε σε μια λίμνη για να φέρετε ψάρια πίσω σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό και να μαζεύετε φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα για να χρησιμοποιήσετε στο Crafting. Μπορούμε επίσης, να αποκτήσουμε το δικό μας σπίτι, να το επιπλώσουμε και να το γεμίσουμε με αντικείμενα διαφορετικής χρησιμότητας όπως ένα γιγαντιαίο Gong που μας επιτρέπει να αλλάξουμε μουσικά κομμάτια. Τα Teahouses που μπορεί να βρούμε σε μερικά χωριά προσφέρουν φαγητά που ενισχύουν τα στατιστικά μας όπως την επίθεση, την ταχύτητα ή το ύψος του πηδήματος.

Θεωρώντας τον εαυτό μου βετεράνο σε τέτοιου είδους παιχνίδια ένιωσα για πρώτη φορά πως δεν είχα μια συγκεκριμένη κατεύθυνση για το τι πρέπει να κάνω. Αυτό το γεγονός ίσως να είναι κάτι ευπρόσδεκτο για όσους επισκέπτονται τον κόσμο του παιχνιδιού για πρώτη φορά μιας και ακολουθεί τις κατευθύνσεις των σύγχρονων RPG, τουλάχιστον από άποψη Storytelling και gameplay.

H ιστορία χωρίζεται σε κεφάλαια και για να προχωρήσουμε στο επόμενο πρέπει να ολοκληρώσουμε τα events και τα Quests του κεφαλαίου. Κάθε κεφάλαιο μας δίνει τον έλεγχο ενός πολεμιστή ή στρατηγού από κάθε Βασίλειο – συνολικά είναι πέντε τα Βασίλεια της ιστορίας – και κατά την διάρκειά του αποκτούμε πρόσβαση σε ακόμα περισσότερους, βλέποντας τις μάχες που εκτυλίσσονται από διαφορετικές οπτικές, και συνεπώς, αποκτώντας διαφορετικές γνώμες και εμπειρίες από το κάθε event.

Αναφερθήκαμε στο πως το σύστημα μάχης έχει δεχθεί σημαντικές αλλαγές με κυριότερη την προσθήκη των Trigger Attacks, επιθέσεων που έχουν διαφορετικό αποτέλεσμα και βοηθούν στην πραγματοποίηση διαφορετικών Combos και αποτελεσμάτων. Υπάρχουν τέσσερα βασικά Triggers που μπορούν να προκαλέσουν stun στους αντιπάλους μας, να τους εκτοξεύσουν στον αέρα για να ακολουθήσουν οι αντίστοιχες επιθέσεις, να τους πετάξουμε κάτω ή να τους κατακεραυνώσουμε με απανωτές επιθέσεις. Όλα αυτά συνδυάζονται με το κλασσικό “button-mashing” που έχουμε συνηθίσει δίνοντάς μας μια μοναδική αίσθηση που μόνο η Omega Force μπορεί να μας δώσει.

Εδώ όμως, αρχίζουν και τα προβλήματα. Οι σχεδιαστικές αποφάσεις φαίνονται βιαστικές και το παιχνίδι καταλήγει σε αδιέξοδα. Η ιδέα του Open World φαίνεται αρκετά ελκυστική, ειδικά σε ένα παιχνίδι σαν το Dynasty Warriors, αλλά η εκτέλεση γίνεται λανθασμένα. Οι επιρροές από το Assassin’s Creed, το Witcher και άλλους αντίστοιχους τίτλους αποτυπώνονται στο τρόπο που γίνεται η περιπλάνηση και ο διαμοιρασμός των αποστολών στο χάρτη, αλλά από τις πληροφορίες που λαμβάνουμε από αυτόν. Στο μεγαλύτερο κομμάτι τους οι αποστολές είναι βαρετές, χωρίς ιδιαίτερη υπόσταση και ουσία, οι NPC που τις δίνουν έχουν ελάχιστη προσωπικότητα, με αποτέλεσμα να περιμένουμε πως και πως να φτάσουμε σε κάποια πολεμική σύρραξη. Και λέγοντας για πόλεμο, θα περίμενε κανείς πως ο μεγάλος χάρτης θα συνεπάγεται και περισσότερα αντίπαλα στρατεύματα με μεγάλο αριθμό αντιπάλων για να πολεμήσουμε. Δυστυχώς, αυτό που θα συναντήσουμε είναι μικρές ομάδες δεκάδων ή εκατοντάδων αντιπάλων που μας περιμένουν πως και πως για να “φάνε λίγο ξύλο και να ανάψουν τα αίματα”.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι η κακή απόδοση του παιχνιδιού στην πλατφόρμα των υπολογιστών. Ακόμα και σε ένα μηχάνημα με σεβαστά εξαρτήματα (Intel Core i5-4690, GTX 1060, 8GB Ram και Windows 10) υπήρχαν πολλές στιγμές που είχαμε πτώση στα καρέ και κολλήματα χωρίς λόγο και αιτία. Ακόμα και με την αλλαγή των βασικών ρυθμίσεων παρατηρήσαμε πως η απόδοση παρέμενε το ίδιο απογοητευτική παρόλο που πλέον δεν έχουμε τα πολυάριθμα Loading και Preparation Screens του παρελθόντος.

Σε γενικές γραμμές, το Dynasty Warriors 9 δεν προσφέρει αυτά που θα θέλαμε, τουλάχιστον όσο πολύ θα θέλαμε. Δεν υπάρχει Co-op, ποικιλία ή νέες δοκιμασίες για να δοκιμάσουμε τις ικανότητές μας. ΟΙ ευπρόσδεκτες αλλαγές που έχουν γίνει φαίνονται πρόχειρες, σαν μια ιδέα που έχει γερές βάσεις για να μετατραπεί σε κάτι δυνατό. Προσωπικά, θα το χαρακτήριζα μέτριο αφού παρόλο που θα “μιλήσει στις καρδιές” των μακροχρόνιων φίλων της σειράς, δεν θα βρει εύκολα αντίκρυσμα σε όσους επισκέπτονται για πρώτη φορά τον μεγάλο τίτλο της Omega Force.

 

Dynasty Warriors 9 - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ5.5
GAMEPLAY5
ΓΡΑΦΙΚΑ6
ΑΠΟΔΟΣΗ5.5
ΔΙΑΡΚΕΙΑ7
ΘΕΤΙΚΑ
  • Ευχάριστες αλλαγές στο Combat System
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
  • Βαρετός ανοιχτός κόσμος
  • "Φτωχή" ιστορία
  • Κακή απόδοση και γραφικά
5.5Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
6.7